یکشنبه ۶ خرداد ۱۳۹۷ الأحد ١٣ رمضان ١٤٣٩ Sunday, May 27, 2018
نشریه فعالان اقتصادی
کد خبر : ۱۸۶۹ گروه : خبر نامه تاریخ انتشار :چهارشنبه ۲۵ اسفند ۱۳۹۵
اصفهان بیمار بدخیم سرطانی

مسعود صرامی، فرزند حسین به شماره شناسنامه ۳۰۳۱۰ بخش ۴ اصفهان. صاحب بزرگترین مرکز خرید اصفهان، متولد سوم فروردین ۱۳۳۶ در یکی از قدیمی ترین محله های اصفهان به نام قلعه تبرک

وقتی می خواهیم خودش را معرفی کند در قالب چند جمله کوتاه می گوید: مسعود صرامی، فرزند حسین به شماره شناسنامه 30310 بخش 4 اصفهان. صاحب بزرگترین مرکز خرید اصفهان، متولد سوم فروردین 1336 در یکی از قدیمی ترین محله های اصفهان به نام قلعه تبرک واقع در خیابان تاج ابتدای بازارچه حاج آقا شجاع به دنیا آمد. او از پنج سالگی به قول خودش در کار تولید بوده و تا کنون هم ادامه داده است.

 

بیوگرافی :

 او در وصف دوران کودکی خود اینچنین می گوید: زمانی که پنج سال داشتم پدرم از دنیا رفت. از سن 5 سالگی شروع به تولید کردم، امروز هم دارم تولید می کنم. او 78 ساله بود و حتی قدرت بلند نمودن من از روی زمین و در آغوش گرفتنم را نداشت. خاطرات من از پدر، گفته های مادرم در شب های بلند زمستان بود. پدر در نزد من آغوش پر محبت مردی بود که بتوانم در میان بازوانش پنهان شوم . برای اولین بار محبت و معنای پدر را زمان فوت او و در آغوش یکی از خویشاوندان احساس نمودم. زمانی که مادرم گریان بر بالین پدر اشک می ریخت ؛ من خرسند از آن بودم که در آغوش مردی پنهان شده ام . لذت نوازشی که بر سرم کشیده می شد غم نداشتن پدر را از یاد من می برد. شرایط زندگی گذشته و حال کاملا متفاوت شده است. یقینا اگر سختی های گذشته نبود شاید مسعود صرامی در این شرایط قرار نمی گرفت. سختی و بلندی های روزگار است که اگر از آن بهره بگیریم ما را به سوی کمال هدایت می نماید. با ارزش ترین ثروت الهی، عقل و خردی است که در گذرگاه زمان تکامل پیدا می کند، اما استفاده از آن موهبتی است که خداوند در اختیار بندگان خود قرار می دهد تا یاد بگیریم چگونه از این نعمت الهی به بهترین نحو استفاده نماییم. راضی هستم و اگر مجددا به دنیا بیایم از هیچ یک از اقداماتم ناراضی نیستم. اگر در برخی از فعالیت های خود بعضا به هدف مالی دست پیدا نکردم، ولی از روزهایی که گذراندم راضی هستم.

اصفهان از نظر سرمایه گذاری و سرمایه پذیری جزء استان هایی است که در سال های گذشته، بیشتر سرمایه گریز بوده تا سرمایه پذیر و متاسفانه به واسطه پتانسیلی که دراین استان وجود دارد آن طور که باید و شاید نتوانسته ایم از این توانمندی ها استفاده کنیم. شاید به همین خاطر است که رتبه سرمایه پذیری اصفهان در یکسال هشتم و یک سال یازدهم بوده و این هم به واسطه پتانسیل و سرمایه در گردشی بوده که خود اصفهانی ها داشته اند، نه سرمایه گذاران از خارج از این استان. شما به عنوان یکی از بزرگترین سرمایه گذاران اصفهان وضعیت سرمایه گذاری در اصفهان را چطور می بینید؟

تقریبا خودتان این سوال را پاسخ دادید. بله اصفهان سرمایه گریز بوده است، اما این موضوع در گذشته اتفاق افتاده و اکنون دیگر این استان سرمایه گریز نیست و به دلیل پتانسیل هایی که دارد می توان گفت که هیچ فضای سرمایه گذاری، بهتر از شهر اصفهان پیدا نمی کنید، چرا؟ به دلیل پتانسیل هایی که هست که سرمایه ای است برای سرمایه گذاری بیشتر. البته به این نکته هم باید توجه داشته باشیم که طی 36-37 سال گذشته فعالیت اقتصادی موثری در این استان انجام نشده و به همین مناسبت اصفهان اکنون تشنه سرمایه گذاری، به خصوص در مسائل گردشگری است.

به نظرمن با توجه به این شرایط، هرسرمایه گذار دانایی می داند که امروزتوجیه اقتصادی سرمایه گذاری در اصفهان بهتر از شیراز و مشهد است و به همین سبب اصفهان دیگرسرمایه گریز نیست، چون خط قرمز سرمایه گذاری نکردن در اصفهان شکسته شده است. در قدیم باورشان این بود که اگر در اصفهان سرمایه گذاری کنید، آدم های تنگ نظر به شما اجازه کار نمی دهند، البته این موضوع به نوعی درست هم بود، اما با تمام این مسائل ما توانستیم با صبر و تلاش بیشتر، اهدافمان را به نفع جامعه و خانواده همان معترضان هدایت کنیم. به نظر من هر کسی که شاغلان این مجموعه را که بیش از 13 هزار نفر هستند می بیند، دیگر نمی تواند اعتراضی داشته باشد. خوشبختانه امروز نظر مسئولان نسبت به سرمایه گذاری در اصفهان مثبت بوده و آنها سرمایه گذار را تشویق می کنند که ورود پیدا کند، در واقع شرایط دیگر اینطور نیست که سرمایه گذار پشت در مجموعه شهرداری انتظار بکشد. اکنون سازمانی مهیا شده که به عنوان یک پکیج، تمامی نیازهای اداری یک سرمایه گذار را برآورده می کند و جای خوشحالی دارد که شهرمان به نقطه ای رسیده که قرار است گذشته اش را پوشش دهد.

در مصاحبه های قبلیتان عنوان کردید که من روی تک تک مین هایی که در مسیر سرمایه گذاری اصفهان می گذاشتند رفته ام، آیا این پیشروی ها فضای سرمایه گذاری را تغییر داده است و این فضای مثبتی که اکنون وجود دارد، حاصل همین تلاش هایی بوده که شما انجام داده اید؟

بله می توان گفت این تلاش ها تاثیر مثبت داشته، به این خاطر که اگر آن مبارزات و مخالفت ها نبود، ما را مجاب به جدیت بیشتر برای کار نمی کرد، با توجه به اینکه ما در برابر مشکلاتی که امروز بر سر راهمان هست مقاوم شدیم. امروز ممکن است در سیتی سنتر مشکل نداشته باشیم، اما در شهرک سلامت با مشکلات زیادی روبرو هستیم بسیاری از افراد هستند که به ما می گویند ما مجوز کار را نمی دهیم، اما امروز کاری که در شهرک سلامت شده در باور آن اشخاص نظام دگرگونی ایجاد کرده است، خوشبختانه مسئولین ارشد نظام درمان توانسته اند کارشکنی کسانی که بر اساس دیدگاه اشتباهشان تبلیغ می کنند،به نظر من اگر کسی برای این شهر سرمایه گذاری کند هم این دنیا را دارد و هم آن دنیا را، چون مردم نیازمند این خدمات هستند.

به هر حال شما برای اینکه سرمایه گذاری کنید افقی از آینده را مدنظر داشته اید با این تفاسیر افق آتی اقتصاد اصفهان را به چه شکل می بینید و اکنون که اصفهان استانی است با مشکلات فراوان مثل کم آبی و خشکسالی، ترافیک و آلودگی هوا و طبق قولی از شهردار اصفهان این مشکلات منجر به این شده که در هر خانواده ای یک بیمار سرطانی وجود داشته باشد، به عنوان سرمایه گذاری که آینده این شهر برایش مهم هست، روزهای پیش روی این شهر را چطور پیش بینی می کنید و برای رسیدن به آینده ای روشن چه باید کرد؟

امیدوارم بابت این حرفی که می زنم خودم به بن بست نرسم و مشکلات دیگری که پیش بینی نشده سرراهم قرار نگیرد، اما این تعهد برای همه ما وجود دارد که باید حقایق را بازگو کنیم. اصفهان اکنون مانند یک بیمار سرطانی بدخیم است که ما فقط تلاش می کنیم که شیمی درمانیش کنیم؛ با اینکه می دانیم که این بیمار تا 90 درصد تلف خواهد شد و باید به کمک خداوند متعال تکیه کنیم، ولی به هر حال خود ما هم تلاش می کنیم که تا آخرین لحظه به شهرمان کمک می کنیم. اکنون من سرمایه ام را در اختیار این تعهد قرار داده ام. سرمایه من وقت و زمانی است که در این سن باید برای زن و بچه ام صرف کنم، من 36 تولد یکی از فرزندانم را، 24 تولد فرزند دیگرم را و 18 تولد بچه دیگرم را ندیده ام و ثروت من که وقت من بوده را صرف کردم تا بتوانم این بیمار سرطانی را شیمی درمانی کنم تا خداوند هم کمک کند واین بیمار شفا پیدا کند. به نظر من ما خودمان برعکس عمل کرده ایم و به نظر می رسد که باید در مکان هایی سرمایه گذاری کنیم که مناسب این کار باشد. وقتی که ما در روزهای آخر هفته 10 تا 13 درصد ترافیک شهری را از شهر خارج کرده ایم و به همین اندازه ترافیک کاهش پیدا کرده می توان گفت که کمی موفق شده ایم، حال اگر شهرک سلامت راه بیافتد، به همین میزان ترافیک پر تردد خیابان آمادگاه و چهارباغ بالا را کم می شود و اگر چنین تاثیری داشته باشید، ترافیک روان تر می شود. البته نمی گوییم سرطان به صفر می رسد، اما حداقل کاهش می یابد، با تمام اینها مشکلی که باعث تاسف است این است که ما به خیلی از مسائل گوش نمی کنیم و به راحتی از کنار مشکلاتی که ممکن است با تصمیمات نابه جا ایجاد شود می گذریم، به همین دلیل است که می گوییم این بیمار سرطانی هر روز بدتر خواهد شد. ما اکنون به جایی رسیده ایم که 99 درصد ثروت های ملی مان را هر روز از دست می دهیم و باید به فکر باشیم.

و راهکاری که به نظر شما در جلوگیری از هدررفت منابع هست چیست؟

به نظر من باید از بچه های کوچک شروع کنیم و این باور را به آنها بدهیم که از منابع ارزشمندمان محافظت کنند تا در آینده مشکل نداشته باشند، گاهی ما پاسخ اشتباهات دیروزمان را می دهیم، اکنون به این خاطر که گذشته موفقی نداشته ایم و منابع درآمدی اصفهان کم شده، مسئولان نمی توانند بیش از این کار کنند، اما با تدبیر و مدیریت درست می توانیم بسیاری از مشکلات را از سر راهمان برداریم. ما دچار دوباره کاری های مشکل زا شده ایم و هنوز برایمان تجربه نشده که نباید در مرکز شهر ساختمان تجاری ساخته شود ، باید جلوی خیلی از چیزها را بگیریم . هم اکنون در چهارباغ بالا اتفاقی در حال افتادن است و مجموعه ای در حال ساخت است که به نفع هیچکس نبوده و در راستای عقلانیت نیست، چون با شرایط اصفهان هم موافق نیست. البته کسی که در حال ساخت این مجموعه است، گناهکار نیست، بلکه کسانی که به ساخت این مجموعه مجوز داده اند، گناهکار هستند، امروز شاید همه فکر کنند که اتفاق خاصی نیفتاده است، اما مدتی نمیگذرد که کسانی که در خیابان میر، مسجد النبی، پارک آینه و خیابان های مجاور زندگی می کنند با مشکلات جدی ترافیکی روبرو خواهند شد. ساکنان این خیابان در ده روز گذشته این مساله را به وضوح دیده اند که کامیون هایی که خاکبرداری می کنند راه میر را از چهارراه نظر به طرف قلکه فیض مسدود می کنند و ترافیک اینقدر زیاد می شود که خیابان های مجاور و کوچه ها را با ترافیک مواجه می کند، در این میان کدام مسئول به این فکر کرده که وقتی 20 ماشین می تواند تا این حد تاثیرگذار باشد، 4 هزار ماشین چه مشکلاتی ایجاد می کند. اگر این اتفاق بیافتد تا 10 سال آینده، به خیابان های منتهی به دروازه شیراز، میر، نظر، شیخ مفید و حکیم نظامی قفل زده اید و یک پارکینگ بسته ایجاد کرده اید، این مسائل هیچ پیامدی جز سرطان برای خانواده های ما نخواهد داشت، در این میان کدام مسئول دلسوز اصفهانی آمد و گفت که 10 سال دیگر فرزند من می خواهد در این شهر زندگی کند و شما چه حقی دارید که شهری که متعلق به نسل آینده است را از ما بگیرید و دارید عملی را انجام می دهید که به بدنه شهر آسیب می زند، اگر ما گله می کنیم به خاطر 35 سال پیش است به خاطر خانه هایی که پارکینگ نداشتند و شهرداری با گرفتن 80 هزار تومان از آنها صرفنظر می کرد و حالا بعد از گذشت زمان به هیچ عنوان کنترلی برای ترافیک وجود ندارد، در ده سال آتی هم باز با این بی تدبیری ها به مشکلات بزرگتری برخورد خواهیم کرد و هیچ چاره ای برای آن نخواهد بود. متاسفانه امروز نه آن شخص گذشت دارد که بیاید و ترافیک شهر را کم کند و نه دولتی های ما قدرت دارند. در واقع ما نباید اجازه می دادیم و شهرداری نباید بدون توجه به راه های دسترسی و مسائل محیط زیستی این مجوز را می داد، به غیر از این پروژه، نرسیده به سی و سه پل هم پروژه دیگری در حال ساخت است ساختمان تجاری که اصلا به نفع شهر نیست. البته این را تاکید کنم که من اعتقاد دارم که شهر باید شاپینگ مال، بیمارستان استاندارد و غیره داشته باشد، ولی در کنار همه اینها شهر به هوای تازه و آب هم نیاز دارد تا سرمایه درآن بماند، اما وقتی آب و هوا نباشد، فایده ای نخواهد داشت.این را هم بگویم که من به عنوان سرمایه گذار، باید مشکلات شهر را بدانم، من بیرون از کشور نرفته ام و بعد از آن این شعارها را بدهم، ده سال است که در همین اتاق کارم نشسته ام و به دنبال حل کردن معضلات شهرم هستم.

شما پروژه های زیادی در دست دارید که پشت آن فکر است. به نظر شما برای آینده اصفهان با توجه به معضلاتی که گفتید چه باید بکنیم؟ آیا اصفهان باید به سمت صنعت برود؟ یا گردشگری ؟

هر کس در اصفهان بخواهد به تولیدی بپردازد که نیازمند آب است، باخته است. اصفهان حالا دیگر اصفهان صنعتی نیست، من اگر شهردار یا استاندار بودم و توان داشتم، همین فردا صبح فولاد مبارکه و ذوب آهن را تعطیل می کردم و ضررش را هم می خریدم و از ترس بیکار شدن 20 هزار کارگر هم ادامه نمیدادم، چون حالا حتی اگر برای توجیه اقتصادی این موضوع بگوییم فولاد مبارکه بخشی از نیاز آبی اش را از پساب زرین شهر تامین می کند، پس بقیه را چه می کند ؟من اگر توان داشتم اجازه ایجاد فولاد جدید در یزد را نمی دادم تا آب اصفهان بیهوده هدر نرفته و تبخیر نشود. اشتباهات پی در پی ما مشکلاتی را برای آینده ایجاد می کند. ما اگر تصمیم گیرنده بودیم، نمی رفتیم آب بخریم و به دنبال اصلاح مصرف آب می گشتیم. متاسفانه اکنون با وجود بی آبی، برخی از کشاورزان فقط محصولی می کارند تا جهاد کشاورزی زمین هایشان را نگیرد و این باعث هدررفت آب می شود. با شرایط موجود تضمینی وجود ندارد که کسی برای گردشگری سرمایه گذاری کند و با این بی آبی و هوای آلوده به اصفهان بیاید. بنابراین ما باید منابع زیرزمینی خود را تقسیم می کردیم که این کار را نکرده ایم و همین مسائل زیادی را ایجاد کرده است. این در حالی است که اگر به مردم مژده ورود گردشگر سلامت را بدهیم، بسیاری از سرمایه ها به سمت اصفهان هدایت می شود. با توجه به اینکه پزشکان دیگر کشورها به این اندازه قوی نیستند و ما با پتانسیل هایی که در اصفهان داریم می توانیم این شهر را به شهری اقتصادی در زمینه گردشگری سلامت تبدیل کنیم و به جای اینکه صد تا ذوب آهن داشته باشیم و تنها به آلوگی بیشتر هوا کمک کنیم، به وسیله توریسم سلامت می توانیم اقتصادمان را پویا کنیم تا نسل آینده از این اقتصاد پویا بهره ببرد . در کتاب های داستان نوشته شده توانا بود هر که دانا بود، دانش هم می تواند به انسان ها کمک کند، برای رسیدن به نقطه اصلی آرزوهایشان.

آیا شایعاتی که درباره خودتان وجود دارد شنیده اید؟

بله متاسفانه برخی از آدم های این شهر برای اینکه سنگ اندازی کرده و جلوی کار کردن مرا بگیرند، پچ پچ هایی را ایجاد کرده اند و این شایعات را گسترده کرده اند شایعاتی مبنی بر اینکه صرامی می خواهد کنترل شهر را به دست بگیرد، اما به هیچ وجه اینطور نیست. من یک شهر کوچک برای رفاه مردم ایجاد کرده ام و دلیل ندارد که خودم را درگیر مشکلات دیگری کنم. من یک حق رای دارم و در روز انتخابات به اصلح ترین فرد رای خواهم داد. و این اعتقاد را دارم که اگر یک فرد اقتصادی وارد کار سیاسی شود، باخته است، من اگر توانی داشته باشم، بیمارستان سلامت را به نحو احسن تمامش می کنم و به این شکل به مردم خدمت می کنم و این بهتر از شهردار شدن است. امروز شورای شهر ما اگر دستش باز بود با این تفکر مثبت می توانستند کار کنند، کسانی که از من نقل قول می کنند می خواهند مغرضانه عمل کنند.

 

 

ارسال خبر به ديگران

نام شما:
ايميل شما:
ايميل گيرنده:
توضيح:
کلیدواژه ها : مجتمع تجاری     |     سیتی سنتر     |     مسعود صرامی     |    
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :
مشاهده نظرات
ارسال نظر
نام و نام خانوادگی :
پست الکترونیک :
نظر شما :
جستجو در این شماره
پیشنهاد اول
از دیپلماسی اقتصادی تا صلح منطقه‌ای «مغلطه پنجره شکسته»، تزی است اقتصادی و ضد جنگ‌. باستیا، اقتصاددان کلاسیک ‌از این تز برای رد توجیه اقتصادی جنگ استفاده کرد تا اثبات کند تخریب و ...
آرشیو
گزارش
گفتگو
مقالات آموزشی
یادداشت
تازه ترین اخبار