مدلِ تعالیِ سازمانیِ EFQM (European Foundation for Quality Management) چارچوبی است برایِ ارزیابیِ جامعِ عملکردِ یک سازمان — از جمله عملکردِ مالی — که سازمان را از دو زاویه بررسی می‌کند:
| بخش | محتوا |
|---|---|
| توانمندسازها (Enablers) | رهبری، راهبرد، کارکنان، مشارکت‌ها و منابع، فرایندها — «چگونه» سازمان کار می‌کند |
| نتایج (Results) | نتایجِ مشتری، کارکنان، جامعه و نتایجِ کلیدیِ عملکرد (از جمله نتایجِ مالی) — «چه چیزی» به‌دست آمده |
ابزارِ اصلیِ امتیازدهی در این مدل، منطقِ رادار (RADAR) است که هر توانمندساز یا نتیجه را در چهار محورِ Results (نتایج)، Approach (رویکرد)، Deployment (استقرار) و Assess & Refine (ارزیابی و بهبود) نمره‌گذاری می‌کند.
نکته: در خودارزیابیِ مالی بر اساسِ EFQM، صرفِ داشتنِ یک رویکردِ مالیِ خوب (مثلاً بودجه‌ریزیِ دقیق) کافی نیست؛ باید نشان داد این رویکرد در تمامِ واحدها «مستقر» شده و به‌صورتِ دوره‌ای «ارزیابی و بازبینی» می‌شود — وگرنه امتیازِ رادار پایین می‌ماند.