پیش از انتخابِ نمونه، مدیرِ حسابرسی باید هدف از آزمون، جامعه‌یِ موردِ بررسی و آستانه‌یِ اهمیت را مشخص کند.
گام‌هایِ طراحیِ نمونه
| گام | توضیح |
|---|---|
| ۱- تعریفِ جامعه | مثلاً تمامیِ فاکتورهایِ فروشِ سال |
| ۲- تعیینِ آستانه‌یِ اهمیت | حداکثر تحریفِ قابلِ‌پذیرش، مثلاً ۲٪ از مانده‌یِ حساب |
| ۳- تعیینِ اندازه‌یِ نمونه | بر اساسِ حجمِ جامعه، ریسک و آستانه‌یِ اهمیت |
| ۴- انتخابِ نمونه | تصادفی، سیستماتیک یا احتمالِ‌متناسب‌با‌مانده |
| ۵- ارزیابیِ نتیجه | تعمیمِ خطایِ یافت‌شده در نمونه به کلِ جامعه |
مثال: از میانِ ۵٬۰۰۰ فاکتورِ فروش، حسابرس ۶۰ فاکتور را نمونه‌گیری می‌کند و در آن‌ها ۳ مورد خطایِ ثبت، جمعاً به‌ارزشِ ۱۲۰ میلیون ریال، پیدا می‌کند. با تعمیمِ نسبی به کلِ جامعه، خطایِ برآوردی برایِ کلِ حساب حدودِ ۱۰ میلیارد ریال تخمین زده می‌شود که اگر از آستانه‌یِ اهمیت بیشتر باشد، باید در گزارش منعکس شود.