هزینه‌های واحد صنفی معمولاً به دو گروه «هزینه‌ی بهای تمام‌شده‌ی کالای فروش‌رفته» (مستقیماً مرتبط با کالا/خدمت فروخته‌شده) و «هزینه‌های عملیاتی» (اداری، فروش، توزیع) تقسیم می‌شوند. درآمد نیز به «درآمد عملیاتی» (حاصل از فعالیت اصلی صنف) و «درآمد غیرعملیاتی» (مانند سود سپرده‌ی بانکی یا اجاره‌ی زیرمجموعه‌ی مغازه) تفکیک می‌شود؛ این تفکیک برای تحلیل درست عملکرد اصلی واحد ضروری است.
طبقه‌بندی نمونه در صورت سود و زیان
| گروه | نمونه |
|---|---|
| هزینه‌ی بهای کالای فروش‌رفته | بهای خرید کالا، حمل تا انبار |
| هزینه‌ی عملیاتی | اجاره، حقوق، تبلیغات، حق عضویت اتحادیه |
| درآمد عملیاتی | فروش کالا/خدمت اصلی صنف |
| درآمد غیرعملیاتی | سود سپرده‌ی بانکی، اجاره‌ی دریافتی از انبار مازاد |
نکته: اختلاط درآمد غیرعملیاتی با درآمد عملیاتی، تصویر واقعی سودآوری فعالیت اصلی صنف را مخدوش می‌کند و تحلیل روند فروش را گمراه‌کننده می‌سازد.