«استهلاک» کاهش تدریجی ارزش یک دارایی ثابت بر اثر گذر زمان و استفاده است. در ایران، نرخ و روش محاسبه‌ی استهلاک بر اساس جدول موضوع ماده ۱۵۱ قانون مالیات‌های مستقیم تعیین می‌شود. دارایی‌ها بر این اساس به دو دسته‌ی «استهلاک‌پذیر» (مانند اثاثیه و ماشین‌آلات) و «استهلاک‌ناپذیر» (مانند زمین) تقسیم می‌شوند.
مثال محاسبه‌ی استهلاک به روش خط مستقیم
| مورد | مقدار |
|---|---|
| بهای تمام‌شده‌ی میز اداری | ۱۸۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال |
| نرخ استهلاک سالانه (مطابق جدول ماده ۱۵۱) | ۱۰٪ |
| هزینه‌ی استهلاک سالانه | ۱۸,۰۰۰,۰۰۰ ریال |
| مانده‌ی دفتری پایان سال اول | ۱۶۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال |
ثبت حسابداری: بدهکار «هزینه‌ی استهلاک اثاثیه» ۱۸,۰۰۰,۰۰۰ ریال؛ بستانکار «استهلاک انباشته‌ی اثاثیه» ۱۸,۰۰۰,۰۰۰ ریال؛ این ثبت هر سال تا پایان عمر مفید دارایی تکرار می‌شود.