ویلفردو پارتو، اقتصاددان و جامعه‌شناسِ ایتالیایی، در سالِ ۱۸۹۶ درحینِ مطالعه‌یِ توزیعِ ثروت در ایتالیا متوجه یک الگویِ عجیب شد: تقریباً ۸۰ درصدِ زمین در تملکِ فقط ۲۰ درصدِ جمعیت بود. او بعدها همین نسبت را در کشورهایِ دیگر و حتی در بخشِ دیگری از زندگی‌اش — تعدادِ نخودهایِ باغچه‌اش! — هم مشاهده کرد: تعدادِ کمی از غلاف‌ها، بیشترِ نخودها را تولید می‌کردند.
۱) اصلِ پارتو در دنیایِ مدیریتِ زمان چه معنایی پیدا کرد
دهه‌ها بعد، متخصصانِ مدیریت این مشاهده را به یک اصلِ عملی تبدیل کردند: در بسیاری از موقعیت‌ها، حدودِ ۸۰ درصدِ نتایج، از حدودِ ۲۰ درصدِ تلاش‌ها یا ورودی‌ها حاصل می‌شود. برایِ مثال، در بسیاری از کسب‌وکارها، حدودِ ۸۰ درصدِ سود از حدودِ ۲۰ درصدِ مشتریان می‌آید؛ یا در یک لیستِ کارهایِ روزانه، معمولاً فقط دو یا سه مورد از ده مورد، بیشترِ ارزشِ واقعی را می‌سازند.
۲) این نسبت یک قانونِ ریاضیِ دقیق نیست — یک الگویِ راهنماست
عددِ دقیقِ ۸۰/۲۰ را نباید به‌صورتِ تحت‌اللفظی و در همه‌جا انتظار داشت — گاهی این نسبت ۹۰/۱۰ است، گاهی ۷۰/۳۰. نکته‌یِ اصلی، خودِ عدد نیست، بلکه این ایده است: در اغلبِ سیستم‌ها، توزیعِ تاثیر برابر نیست — و شناساییِ همان بخشِ کوچکِ پرتاثیر، ارزشِ بیشتری نسبت به تلاشِ یکسان برایِ همه‌چیز دارد.
۳) چطور این اصل را در کارِ روزمره به‌کار ببریم
در پایانِ هر هفته، فهرستِ کارهایی که انجام داده‌اید را مرور کنید و از خودتان بپرسید: «کدام دو یا سه موردِ این فهرست، بیشترین اثر را روی نتیجه‌یِ نهایی داشت؟» — و هفته‌یِ بعد، زمانِ بیشتری را عمداً به همان نوع از کارها اختصاص دهید، حتی اگر به‌معنایِ کنارگذاشتنِ برخی از کارهایِ کم‌اثرِ دیگر باشد.
جمع‌بندی و نکاتِ عملی
- هر هفته «۲۰ درصدِ پرتاثیرِ» کارهایتان را مشخص کنید — و آگاهانه زمانِ بیشتری به همان‌ها بدهید.
- این اصل را با ماتریسِ آیزنهاور ترکیب کنید — ماتریسِ آیزنهاور می‌گوید «چه چیزی مهم است»، اصلِ پارتو می‌گوید «کدام‌یک از آن موارد بیشترین اثر را دارد».
- عددِ ۸۰/۲۰ را جدی نگیرید، خودِ الگو را جدی بگیرید — هدف پیدا‌کردنِ آن بخشِ کوچکِ پراثر است، نه رسیدنِ دقیق به این دو رقم.
