برای تشخیص «چه چیزی» و «چه زمانی»، ابتدا باید ابزارهای قابلمعامله در بورس و روش مناسب تحلیل هر کدام را شناخت.
ابزارهای قابلمعامله و روش مناسب
| ابزار | نکتهٔ تحلیلی اصلی |
|---|---|
| سهام | ارزش ذاتی، سودآوری، رشد؛ همراه با تحلیل تکنیکال برای زمان ورود/خروج |
| حق تقدم | رابطهٔ قیمت با قیمت سهم پایه، قیمت اعمال و فرصت باقیمانده |
| واحدهای صندوقهای سرمایهگذاری | ترکیب داراییها، NAV، هزینهها و عملکرد نسبت به شاخص |
| اوراق بدهی و صکوک | نرخ بازده تا سررسید، ریسک اعتباری و سررسید |
| مشتقه (آتی، اختیار) | رابطهٔ قیمت با دارایی پایه، اهرم و ریسک تسویه |
مقایسهٔ روشها
- بنیادین: مناسب افق میانمدت/بلندمدت؛ نقطهٔ ضعف: به برآورد سخت وابسته است و ممکن است قیمت مدتها از ارزش فاصله بگیرد.
- تکنیکال: مناسب زمانبندی؛ نقطهٔ ضعف: سیگنال کاذب و وابستگی به سلیقهٔ تحلیلگر.
- ترکیبی: ابتدا سهم «ارزنده» با بنیادین انتخاب میشود، سپس نقطهٔ ورود با تکنیکال. این رویکرد خطای هر روش را تا حدی جبران میکند.
مدیریت ریسک و بازده
پیش از ورود، حد ضرر و هدف قیمتی تعیین کنید. نسبت ریسک به بازده = (هدف − ورود) ÷ (ورود − حد ضرر).
انصاف و بیطرفی
تحلیلگر باید واقعیت را از نظر شخصی جدا کند، اطلاعات منفی را هم منتشر کند و تعارض منافع را افشا کند؛ دخالتدادن نظر شخصی بدون ذکر منبع و فرض، نقض انصاف حرفهای است.
یادآوری: محتوای این درس آموزشی است و توصیهٔ مالی یا سرمایهگذاری نیست؛ مثالهای عددی فرضیاند.
