معامله‌گری بدونِ برنامه‌ی از پیش‌تعیین‌شده، عملاً شکلی از شرط‌بندی است، نه سرمایه‌گذاریِ حساب‌شده. استراتژی یعنی مجموعه‌ای از قواعدِ روشن برایِ اینکه چه‌زمانی وارد شویم، چه‌زمانی خارج شویم و چه‌مقدار ریسک کنیم — قبل از اینکه احساساتِ لحظه‌ای تصمیم بگیرد.
یک استراتژیِ ساده چه اجزایی دارد؟
- شرطِ ورود: چه سیگنالی (مثلاً تقاطعِ میانگین‌های متحرک یا شکستِ مقاومت) باید رخ دهد تا وارد پوزیشن شویم.
- شرطِ خروج: حدِ سود و حدِ ضررِ از پیش‌مشخص، نه تصمیمِ لحظه‌ای.
- اندازه‌ی پوزیشن: چه‌بخشی از سرمایه در این معامله وارد می‌شود.
نکته: داشتنِ یک استراتژیِ مکتوب و پایبندی به آن، مهم‌تر از «بهترین» بودنِ آن استراتژی است؛ بیشترِ زیان‌های سنگین از کنارگذاشتنِ برنامه در لحظه‌ی هیجان می‌آید، نه از خودِ استراتژی.