طمع در دو شکلِ رایج در معاملات ظاهر می‌شود: نگه‌داشتنِ بیش‌ازحدِ یک پوزیشنِ سودده به‌امیدِ سودِ بیشتر، یا افزایشِ بی‌رویه‌ی اندازه‌ی پوزیشن بعدِ چند معامله‌ی موفق.
دو الگویِ رایج
- ندادنِ اجازه به حدِ سود: جابه‌جا کردنِ حدِ سود به‌امیدِ رشدِ بیشتر، می‌تواند یک معامله‌ی سودده را به زیان تبدیل کند.
- بزرگ‌کردنِ پوزیشن بعدِ برد: چند معامله‌ی موفقِ پیاپی، حسِ اطمینانِ کاذب ایجاد می‌کند و باعث می‌شود قاعده‌ی ۱-۲٪ ریسک (سطحِ ۳) نادیده گرفته شود.
نکته: یک اصلِ ساده: هر معامله باید مستقل از نتیجه‌ی معاملاتِ قبلی، طبقِ همان قواعدِ ازپیش‌تعیین‌شده ارزیابی شود — نه بزرگ‌تر به‌خاطرِ یک برد، و نه کوچک‌تر یا حذف‌شده به‌خاطرِ یک باخت.