نقاطِ پیوت (Pivot Points) با استفاده از بالاترین، پایین‌ترین و قیمتِ بسته‌شدنِ دوره‌یِ قبل (مثلاً روزِ معاملاتیِ گذشته)، یک سطحِ مرکزی («پیوت») به‌همراه چند سطحِ حمایت (S1، S2، S3...) و مقاومت (R1، R2، R3...) در بالا و پایینِ آن محاسبه می‌کند. برخلافِ اندیکاتورهایِ محاسبه‌شونده بر رویِ کندل‌هایِ متعدد، پیوت‌ها ثابت‌اند و فقط یک‌بار در ابتدایِ هر دوره تعیین می‌شوند.
کاربردِ اصلی
- سطحِ پیوت (P): مرزِ روانیِ بینِ نگاهِ صعودی و نزولیِ روزِ جاری؛ بالایِ آن تمایل به صعود، پایینِ آن تمایل به نزول
- سطوحِ حمایت/مقاومت (S1-S3 / R1-R3): نواحیِ محتملِ واکنشِ قیمت، مشابهِ حمایت/مقاومتِ کلاسیک اما محاسبه‌شده با فرمول
کاربردِ تحلیلی: چون نقاطِ پیوت از قبل و بدونِ نیاز به بررسیِ تاریخچه‌یِ طولانیِ نمودار محاسبه می‌شوند، برایِ تعیینِ سطوحِ ورود/خروج و حدِ ضرر در معاملاتِ کوتاه‌مدت و روزانه بسیار پرکاربردند؛ بسیاری از معامله‌گرانِ نهادی هم از همین سطوح به‌عنوانِ مرجعِ روزانه استفاده می‌کنند.
نکته‌ی عملی در ارز دیجیتال: بازارِ کریپتو ۲۴ ساعته و هفتِ روزِ هفته باز است و نوسان‌پذیریِ آن معمولاً چند برابرِ بازارهایِ سنتی است؛ در معاملاتِ اهرم‌دار (فیوچرز)، سیگنال‌های این اندیکاتور را همیشه در کنارِ مدیریتِ ریسک و فاصله‌ی امن تا قیمتِ لیکوییدیشن بسنجید، نه به‌تنهایی — نوسانِ ناگهانی می‌تواند سیگنال را در چند ثانیه بی‌اعتبار کند.