باندهایِ بولینگر (Bollinger Bands) از سه خط تشکیل شده‌اند: یک میانگینِ متحرک در وسط (معمولاً ۲۰ دوره‌ای) و دو باندِ بالا/پایین که با فاصله‌ی معینی (معمولاً دو انحرافِ معیار) از آن میانگین رسم می‌شوند. فاصله‌ی بینِ باندها با افزایش یا کاهشِ نوسان‌پذیریِ بازار، خودبه‌خود باز و بسته می‌شود.
نکاتِ کلیدی
- باندهایِ تنگ (Squeeze): نشانه‌ی نوسان‌پذیریِ پایین و آرامشِ بازار؛ معمولاً پیش‌درآمدِ یک حرکتِ قویِ بعدی است
- لمسِ باندِ بالا/پایین: لزوماً به‌معنایِ برگشتِ قیمت نیست؛ در یک روندِ قوی، قیمت می‌تواند مدتِ طولانی باندِ بیرونی را «راکب» شود
- بازگشت به سمتِ میانگینِ وسط: رفتارِ رایج پس از یک حرکتِ کشیده و دور از میانگین
کاربردِ تحلیلی: این اندیکاتور بیشتر برایِ سنجشِ میزانِ نوسان‌پذیریِ فعلیِ بازار و پیداکردنِ نواحیِ فشردگیِ قیمت پیش از حرکاتِ بزرگ به کار می‌رود، نه صرفاً به‌عنوانِ یک سیگنالِ خرید/فروشِ مستقیم.
نکته‌ی عملی در بازارهای مالی بین‌المللی: این اندیکاتور روی اکثرِ پلتفرم‌های معاملاتی (مثلِ MT4/MT5) به‌صورتِ پیش‌فرض موجود است؛ به‌دلیلِ نقدشوندگیِ بالا و بازارِ تقریباً ۲۴ساعته، سیگنال‌های آن معمولاً روی تایم‌فریم‌هایِ میان‌مدت (H1 تا Daily) پایدارتر از تایم‌فریم‌هایِ خیلی پایین هستند؛ همیشه اسپرد و نوسانِ زمانِ انتشارِ اخبارِ مهم را هم در کنارِ سیگنالِ اندیکاتور در نظر بگیرید.