نگار برای ساختِ قالب‌های تعاملی به یک برنامه‌نویس نیاز دارد. آیا باید او را استخدام کند یا شریک بگیرد؟ «هوش شراکتی» یعنی تشخیصِ درستِ نوعِ همکاری و بستنِ آن با شرایطِ روشن.
انواعِ همکاری
| نوع | ویژگی | ریسکِ اصلی |
|---|---|---|
| استخدام/پیمانکاری | پرداختِ مشخص، بدونِ سهم از سود | هزینه‌ی ثابتِ بدونِ تضمینِ فروش |
| شراکتِ مهارتی | سهم در ازای کار | ناهماهنگی در میزانِ تلاش |
| شراکتِ سرمایه‌ای | سهم در ازای پول | اختلاف بر سرِ مدیریت |
| نمایندگی/همکاری در فروش | کمیسیون از هر فروش | وابستگی به شریکِ فروش |
برنامه‌ی شراکتِ سودمندانه
یک توافقِ روشن دست‌کم این‌ها را دارد: سهمِ هر طرف، وظایف، روشِ تقسیمِ سود و زیان، برداشت‌ها، شرایطِ خروج و شیوه‌ی حل اختلاف. مثالِ فرضی: اگر سهمِ نگار ۶۰٪ و برنامه‌نویس ۴۰٪ باشد و سودِ دوره ۱۰ میلیون، سهمِ آن‌ها ۶ و ۴ میلیون تومان است.
تمرین عملی
یک شراکتِ فرضیِ دونفره را طراحی کنید: سهمِ هر طرف، وظایف، روشِ تقسیمِ سود و زیان و شرطِ خروج. سپس یک سناریوی اختلاف بنویسید و ببینید توافقتان آن را حل می‌کند یا نه.
نکته: توافقِ شراکت را مکتوب و با نظرِ متخصصِ حقوقی تنظیم کنید. شراکتِ بدونِ سندِ روشن، بیشتر از هر چیز در لحظه‌ی موفقیت یا شکست به اختلاف می‌رسد.