عادت‌های سطحِ ثانویه، خطرهایِ بزرگ را پیش از رسیدن کوچک می‌کنند. مهم‌ترینِ این خطرها ناتوانی در پرداختِ بدهی‌ها در سررسید است که در ادبیاتِ عمومی «ورشکستگی» خوانده می‌شود.
عاداتِ مالیِ کارا
بازنگریِ ماهانه‌ی بودجه، رسیدگی به هر بدهی پیش از سررسید، ثبتِ همه‌ی قراردادها و نگهداریِ اسناد، و نگاهِ منظم به نسبت‌ها.
نسبت‌های هشدار
نسبتِ جاری = دارایی‌های جاری ÷ بدهی‌های جاری و نسبتِ بدهی به درآمد = اقساطِ ماهانه ÷ درآمدِ ماهانه (همان که در سواد مالی دیدید). مثالِ فرضی: دارایی جاری ۱۸ و بدهی جاری ۲۴ میلیون یعنی نسبتِ ۰٫۷۵؛ یعنی با دارایی‌های کوتاه‌مدت نمی‌توان همه‌ی بدهی‌های کوتاه‌مدت را پرداخت.
| نشانه‌ی هشدار | معنا | اقدامِ پیشگیرانه |
|---|---|---|
| پرداختِ یک بدهی با وام یا بدهیِ دیگر | چرخه‌ی بدهی | متوقف‌کردنِ بدهیِ جدید و برنامه‌ی بازپرداخت |
| نسبتِ جاری کمتر از یک | نقدینگیِ ناکافی | کاهشِ هزینه، افزایشِ نقدینگی، مذاکره برای زمان‌بندی |
| دیرکردِ تکرارشونده در اقساط | فشارِ مالیِ جدی | گفت‌وگوی زودهنگام با طلبکار و مشاورِ مالی |
تمرین عملی
نسبتِ جاری و نسبتِ بدهی به درآمدِ خود را با اعدادِ واقعی یا فرضی حساب کنید. سه نشانه‌ی هشدارِ جدول را با وضعیتتان تطبیق دهید و برای هر نشانه‌ی فعال یک اقدامِ پیشگیرانه‌ی مشخص بنویسید.
نکته: اگر به بدهیِ معوق یا مسائلِ حقوقیِ ناشی از آن رسیدید، اقدام را به تأخیر نیندازید و با وکیل یا مشاورِ مالیِ مجاز مشورت کنید؛ این درس جایگزینِ مشاوره‌ی حقوقی نیست.