تورم مستقیم‌ترین محرکِ تصمیماتِ بانکِ مرکزی است؛ به همین دلیل شاخص‌هایِ تورمی همیشه رتبه‌یِ «زیاد» می‌گیرند.
CPI — شاخصِ قیمتِ مصرف‌کننده
CPI میانگینِ تغییرِ قیمتِ سبدی از کالاها و خدماتِ مصرفی (خوراک، مسکن، انرژی، حمل‌ونقل، درمان و...) را در طولِ زمان اندازه می‌گیرد و معمولاً هم به‌صورتِ ماهانه (MoM) و هم سالانه (YoY) گزارش می‌شود.
Core CPI
«CPI هسته‌ای» همان شاخص است منهایِ دو قلمِ نوسان‌پذیر: انرژی و موادِ غذایی. چون قیمتِ نفت و مواد‌غذایی می‌تواند به‌دلایلِ فصلی یا ژئوپلیتیکِ کوتاه‌مدت به‌شدت نوسان کند، بانک‌هایِ مرکزی معمولاً به Core CPI (روندِ تورمِ زیربنایی) بیشتر از CPI کلی توجه می‌کنند.
PCE و Core PCE — شاخصِ موردِ علاقه‌یِ فدرال‌رزرو
شاخصِ هزینه‌یِ مصرفِ شخصی (Personal Consumption Expenditures) توسطِ اداره‌یِ تحلیلِ اقتصادیِ آمریکا (BEA) منتشر می‌شود و برخلافِ CPI که سبدِ کالایی‌اش ثابت‌تر است، الگویِ واقعیِ تغییرِ رفتارِ خریدِ مصرف‌کنندگان (جایگزینیِ کالایی) را هم لحاظ می‌کند. فدرال‌رزرو رسماً Core PCE را معیارِ اصلیِ خود برایِ هدفِ تورمِ ۲٪ اعلام کرده است — نه CPI — گرچه CPI به‌دلیلِ انتشارِ زودتر (حدودِ دو هفته پیش از PCE) همچنان بیشترین واکنشِ لحظه‌ایِ بازار را می‌گیرد.
| شاخص | منتشرکننده | موردِ توجهِ |
|---|---|---|
| CPI / Core CPI | BLS | واکنشِ سریع‌ترِ بازار (زودتر منتشر می‌شود) |
| PCE / Core PCE | BEA | معیارِ رسمیِ هدف‌گذاریِ فدرال‌رزرو |
| PPI | BLS | تورمِ سطحِ تولیدکننده؛ اغلب پیش‌نشانگرِ CPIِ آینده تلقی می‌شود (رتبه‌یِ معمولاً متوسط) |
معادل‌هایِ سایرِ ارزها
یورو: HICP (شاخصِ هماهنگ‌شده‌یِ قیمتِ مصرف‌کننده)؛ بریتانیا: CPI بریتانیا (ONS)؛ ژاپن: CPI ملیِ توکیو (پیش‌نمایه‌یِ زودهنگام) و CPI ملی؛ کانادا: CPI کانادا (Statistics Canada)؛ استرالیا: CPI فصلی و شاخصِ ماهانه‌یِ جدیدترِ CPI Indicator.