در تحلیلِ بنیادی، هر آماری که منتشر می‌شود معمولاً سه عدد کنارِ هم دارد: Previous (عددِ دوره‌یِ قبل)، Forecast (پیش‌بینیِ کارشناسان/اجماعِ بازار) و Actual (عددِ واقعیِ منتشرشده).
چرا واکنشِ بازار به «تفاوت» بستگی دارد
انتظاراتِ بازار از یک آمار (Forecast) اغلب از قبل در قیمت لحاظ می‌شود؛ به این پدیده «پیش‌خور شدنِ قیمت» می‌گویند. بنابراین وقتی آمار دقیقاً مطابقِ پیش‌بینی منتشر شود (Actual = Forecast)، بازار معمولاً واکنشِ چندانی نشان نمی‌دهد — چون اتفاق کاملاً قابلِ پیش‌بینی بوده و معامله‌گران از قبل قیمت‌گذاریِ خود را انجام داده‌اند. اما اگر Actual با Forecast فاصله‌یِ زیادی داشته باشد، واکنشِ شدیدی در بازار رخ می‌دهد.
مثال: تصمیمِ غافلگیرکننده‌ی نرخِ بهره
اگر فدرال‌رزرو کاهشِ غیرمنتظره‌یِ نرخِ بهره را اعلام کند (Actual پایین‌تر از Forecast)، این اتفاق سرمایه‌گذاران را به فروشِ دارایی‌هایِ دلاری سوق می‌دهد و فشارِ رو‌به‌پایینِ قابلِ‌توجهی بر دلار وارد می‌شود. اما اگر همان کاهشِ نرخ از قبل پیش‌بینی شده بود (Actual = Forecast)، سرمایه‌گذاران از پیش آن را در نظر گرفته‌اند و تغییرِ چشمگیری رخ نمی‌دهد.
مطالعه‌ی موردی: دلار آمریکا و CPI
دلار آمریکا رقیبِ اصلیِ بسیاریِ از ارزهایِ مهمِ جهان (مانندِ یورو و ین) و در عینِ حال یک «دارایی‌یِ امن» شناخته می‌شود. شاخصِ قیمتِ مصرف‌کننده (CPI/نرخِ تورم)، که توسطِ دپارتمانِ آمارِ کارِ آمریکا منتشر می‌شود، از مهم‌ترین شاخص‌هایِ مرتبط با دلار است. در شرایطِ عادی، CPI در حالِ کاهش معمولاً سیگنالِ مثبتِ بازار تلقی می‌شود — چون یعنی تورم کمتر شده و قدرتِ خریدِ ارز حفظ می‌شود؛ اما این لزوماً خبرِ خوبی برایِ کلِ اقتصاد نیست. معمولاً ثباتِ تورم حوالیِ ۲٪ برایِ اقتصادهایِ توسعه‌یافته نقطه‌یِ بهینه محسوب می‌شود. علاوه‌بر CPI و نرخِ بهره، آمارِ اشتغالِ غیرکشاورزی (NFP) در موردِ دلار از پرتوجه‌ترین شاخص‌هاست. آنچه در موردِ دلار صادق است، معمولاً برایِ سایرِ ارزها هم صدق می‌کند — مثلاً افزایشِ CPI در منطقه‌یِ یورو تأثیرِ منفی بر یورو دارد.