طلا بهره نمیدهد. پس هر چیزی که «هزینهٔ فرصتِ» نگهداشتن آن را عوض کند، قیمتش را تکان میدهد؛ مهمترین آنها سیاست پولی بانکهای مرکزی (بهویژه فدرالرزرو) است.
سیاست پولی انبساطی و انقباضی
| انبساطی | انقباضی | |
|---|---|---|
| ابزار | کاهش نرخ بهره، خرید دارایی (QE) | افزایش نرخ بهره، کاهش ترازنامه (QT) |
| اثر بر پول | پول ارزانتر، نقدینگی بیشتر | پول گرانتر، نقدینگی کمتر |
| اثر معمول بر طلا | حمایتی (صعودی) | فشاری (نزولی) |
نرخ بهره واقعی؛ مهمتر از نرخ اسمی
نرخ بهره واقعی تقریباً برابر است با نرخ بهره اسمی منهای تورم انتظاری. تحلیلگران بازدهِ اوراق ۱۰ سالهی ضدتورم آمریکا (TIPS) را بهعنوان معیار آن میبینند. معمولاً وقتی بازده واقعی پایین یا منفی است، نگهداشتن طلا ارزانتر تمام میشود و قیمت حمایت میشود؛ بالا رفتن آن فشار میآورد.
سیاست مالی
کسری بودجه و بدهی دولتها (سیاست مالیِ انبساطی)، نگرانی از ارزش پول را بالا میبرد و میتواند تقاضای طلا را زیاد کند.
اما قاعده مکانیکی نیست. از ۲۰۲۲ تا ۲۰۲۴ هر سال بانکهای مرکزی بیش از هزار تن طلا خریدند (بر پایهٔ گزارشهای شورای جهانی طلا) و قیمت با وجود افزایش نرخ بهره حمایت شد. تحلیلگر باید همیشه چند عامل را کنار هم بسنجد.
