اصلاحِ فیبوناچی (Fibonacci Retracement) با رسم‌کردنِ یک خط از یک سقفِ قیمتی به یک کفِ قیمتیِ مشخص (یا برعکس)، چند سطحِ افقی بر اساسِ نسبت‌هایِ ریاضیِ فیبوناچی (عمدتاً ۲۳٫۶٪، ۳۸٫۲٪، ۵۰٪، ۶۱٫۸٪ و ۷۸٫۶٪) روی نمودار مشخص می‌کند. این سطوح، نواحیِ محتملِ توقفِ اصلاحِ قیمت پس از یک حرکتِ اصلی را نشان می‌دهند.
نکاتِ کلیدی
- ۶۱٫۸٪ («نسبتِ طلایی»): پرکاربردترین و معتبرترین سطح از نظرِ اکثرِ معامله‌گران
- ۵۰٪: از نظرِ ریاضیِ فیبوناچی دقیقاً نسبتِ فیبوناچی نیست، اما به‌دلیلِ کاربردِ گسترده در کنارِ بقیه‌یِ سطوح رسم می‌شود
- هم‌پوشانیِ سطوح با سایرِ ابزارها: اعتبارِ یک سطحِ فیبوناچی وقتی بیشتر می‌شود که با یک حمایت/مقاومتِ قبلی یا یک میانگینِ متحرک هم‌پوشانی داشته باشد
کاربردِ تحلیلی: این ابزار بیشتر برایِ پیداکردنِ نواحیِ محتملِ ورود در جهتِ روندِ اصلی، پس از یک اصلاحِ قیمتی استفاده می‌شود؛ نه برایِ پیش‌بینیِ برگشتِ کاملِ روند.
نکته‌ی عملی در بورس: به‌دلیلِ وجودِ «دامنه‌ی نوسان» روزانه در بورسِ تهران، حرکتِ قیمت در هر روزِ معاملاتی محدود است؛ به همین دلیل بسیاری از سیگنال‌های این اندیکاتور را باید روی تایم‌فریمِ روزانه یا هفتگی و با توجه به حجمِ معاملات نسبت به «حجمِ مبنا» تفسیر کرد، نه روی نوسان‌های لحظه‌ای که ممکن است صرفاً به‌خاطرِ کمی نقدشوندگیِ سهم رخ داده باشد.