روش‌های رایج پرداخت
- روزمزد/ساعتی: مبنا زمان حضور است؛ ساده اما انگیزه‌ی افزایش تولید ایجاد نمی‌کند
- کارمزدی (قطعه‌کاری): مبنا تعداد واحد تولیدشده است؛ تولید را بالا می‌برد اما ریسک افت کیفیت دارد و باید حداقل دستمزد قانونی تضمین شود
- ترکیبی همراه با پاداش: دستمزد پایه‌ی زمانی به‌علاوه‌ی پاداش برای تولیدِ بیش از استاندارد
ثبت و تسهیم
هزینه‌ی دستمزد ابتدا در یک حساب واسط (کنترل حقوق و دستمزد) جمع می‌شود و سپس بر اساس گزارش اوقات کار بین حساب‌های مقصد تسهیم می‌گردد:
| حساب | بدهکار | بستانکار |
|---|---|---|
| کالای در جریان ساخت (دستمزد مستقیم) | ۶۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ | |
| سربار ساخت (دستمزد غیرمستقیم) | ۱۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ | |
| هزینه‌ی حقوق اداری و فروش | ۲۵۰٬۰۰۰٬۰۰۰ | |
| کنترل حقوق و دستمزد | ۱٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
اقلام فراموش‌شده
سه قلم معمولاً از قلم می‌افتند و بهای تمام‌شده را کمتر از واقع نشان می‌دهند: فوق‌العاده‌ی اضافه‌کاری، هزینه‌ی اوقات بیکاری (توقف خط) و سهم کارفرما از بیمه. هر سه باید در همان دوره به حساب مناسب (اغلب سربار ساخت) منظور شوند.
مثال: اگر کارگری با نرخ ساعتی ۲۰۰٬۰۰۰ ریال، ۸ ساعت اضافه‌کاری داشته باشد و نرخ اضافه‌کاری ۱۴۰٪ نرخ عادی باشد، مبلغ اضافه‌کاری برابر ۸ × ۲۰۰٬۰۰۰ × ۱٫۴ = ۲٬۲۴۰٬۰۰۰ ریال است؛ ۱٬۶۰۰٬۰۰۰ ریال آن دستمزد پایه‌ی همان ساعات و ۶۴۰٬۰۰۰ ریال فوق‌العاده‌ی آن است.