حسابرس نمی‌تواند به همه‌یِ حساب‌ها یک اندازه وقت بگذارد؛ باید بر اساسِ «اهمیتِ» هر حساب — یعنی احتمالِ تأثیرِ آن بر تصمیمِ استفاده‌کنندگانِ صورت‌هایِ مالی — سرفصل‌هایِ عمده را از سرفصل‌هایِ کم‌اهمیت‌تر جدا کند.
چگونگیِ شناساییِ حساب‌هایِ عمده با توجه به نوعِ صنعت
| نوعِ صنعت | حساب‌هایِ معمولاً عمده |
|---|---|
| تولیدی | موجودیِ مواد و کالا، دارایی‌هایِ ثابت |
| بازرگانی | موجودیِ کالایِ فروش، حساب‌هایِ دریافتنی |
| خدماتی | درآمد، حقوق و دستمزد |
مثال: اگر سودِ خالصِ یک شرکت ۴۰۰ میلیون ریال باشد و آستانه‌یِ اهمیت را ۵٪ از سودِ خالص در نظر بگیریم، یعنی ۲۰ میلیون ریال، هر حسابی که احتمالِ خطا یا انحراف در آن بیش از ۲۰ میلیون ریال باشد، به‌عنوانِ سرفصلِ عمده وارد فهرستِ رسیدگیِ دقیق می‌شود.