حسابرس برایِ اینکه بتواند به صورت‌هایِ مالی اعتماد کند، باید اصولِ تهیه‌یِ آن‌ها را بشناسد. چهار صورتِ مالیِ اصلی و هدفِ هرکدام در جدولِ زیر آمده است.
| صورتِ مالی | چه چیزی را نشان می‌دهد |
|---|---|
| ترازنامه | دارایی، بدهی و حقوقِ صاحبانِ سرمایه در یک تاریخِ مشخص |
| صورتِ سود و زیان | درآمد، هزینه و سودِ (یا زیانِ) یک دوره |
| صورتِ جریانِ وجوهِ نقد | ورود و خروجِ واقعیِ نقد در فعالیت‌هایِ عملیاتی، سرمایه‌گذاری و مالی |
| صورتِ تغییراتِ حقوقِ صاحبانِ سرمایه | تغییراتِ سرمایه، اندوخته و سودِ انباشته طیِ دوره |
روشِ تأییدِ صحتِ اطلاعاتِ مندرج در صورتِ مالی
حسابرس با رسیدگی و قضاوتِ حرفه‌ایِ عمومی — یعنی مقایسه‌یِ عددها با اسنادِ پشتوانه، منطقِ تجاریِ سازمان و دوره‌یِ قبل — صحتِ اطلاعاتِ هر صورتِ مالی را تأیید یا رد می‌کند.
نکته: اگر مانده‌یِ حسابِ «بانک» در ترازنامه ۸۵۰ میلیون ریال باشد، حسابرس این رقم را با صورتِ مغایرتِ بانکیِ همان تاریخ مقایسه می‌کند؛ اگر بانک بگوید مانده ۸۲۰ میلیون ریال است، تفاوتِ ۳۰ میلیونی باید با چک‌هایِ درِ راه یا واریزی‌هایِ ثبت‌نشده توجیه شود، وگرنه به‌عنوانِ انحراف در گزارش می‌آید.