هر نتیجه‌گیریِ حسابرس باید بر پایه‌یِ «شواهدِ کافی و قابلِ اطمینان» باشد. همه‌یِ شواهد یک درجه‌یِ اعتبار ندارند؛ شناختِ این سلسله‌مراتب به حسابرس کمک می‌کند بداند چه زمانی باید شواهدِ بیشتری جمع کند.
سلسله‌مراتبِ اعتبارِ شواهد (از بالا به پایین)
| نوعِ شاهد | سطحِ اعتبار |
|---|---|
| تأییدیه‌یِ کتبیِ برون‌سازمانی (مثلِ بانک) | بسیار بالا |
| مشاهده‌یِ مستقیمِ حسابرس | بالا |
| سندِ داخلیِ دارایِ کنترلِ داخلیِ قوی | متوسط تا بالا |
| سندِ داخلیِ ساده یا شفاهی | پایین |
مثال: اگر مانده‌یِ حسابِ بانک طبقِ دفاترِ شرکت ۹۰۰ میلیون ریال باشد، اما تأییدیه‌یِ رسمیِ بانک عددِ ۹۲۰ میلیون ریال را نشان دهد، حسابرس باید علتِ این تفاوتِ ۲۰ میلیونی را — مثلاً چکِ صادرشده‌یِ وصول‌نشده — پیدا و مستند کند، نه اینکه رقمِ داخلیِ شرکت را بدونِ بررسی بپذیرد.