پس از جمع‌آوریِ شواهد و آزمونِ کنترل‌ها، حسابرسِ عملیاتی واردِ مرحله‌یِ ارزیابیِ عملکرد می‌شود: یافته‌ها با معیارهایِ ازپیش‌تعیین‌شده مقایسه می‌شوند تا شکاف بینِ «وضعِ موجود» و «وضعِ مطلوب» مشخص شود. گامِ بعدی، تدوینِ پیشنهادهایِ عملی و قابلِ‌اجرا برایِ بهبودِ عملیات است.
| گام | شرح |
|---|---|
| شناساییِ شکاف | مقایسه‌یِ عملکردِ واقعی با معیار و مستندسازیِ انحراف |
| ریشه‌یابی | یافتنِ علتِ اصلیِ شکاف (نه فقط علائم) |
| پیشنهادِ اصلاحی | ارایه‌یِ راه‌حلِ عملی، قابلِ‌سنجش و دارایِ زمان‌بندیِ مشخص |
| پیگیری | بررسیِ اجرایِ پیشنهادها در دوره‌هایِ بعدیِ حسابرسی |
گزارشِ نهاییِ حسابرسیِ عملیاتی باید ضمنِ بیانِ یافته‌ها، پیشنهادهایی روشن و قابلِ‌اجرا ارایه دهد؛ صرفِ اعلامِ ضعف بدونِ راهکار، ارزشِ چندانی برایِ مدیریت ندارد.
مثال: اگر حسابرسی نشان دهد زمانِ پاسخ به مشتری سه برابرِ استاندارد است، پیشنهادِ خوب می‌تواند «افزودنِ یک اپراتورِ دوم در ساعاتِ اوج» به‌همراهِ تخمینِ هزینه و اثرِ موردِ انتظار باشد؛ نه صرفاً «فرآیند باید سریع‌تر شود».