حسابرسی، فرایندِ گردآوری و ارزیابیِ بی‌طرفانه‌یِ شواهد درباره‌یِ ادعاهایِ مدیریت در صورت‌هایِ مالی است، تا معلوم شود این ادعاها تا چه حد با معیارهایِ ازپیش‌تعیین‌شده (استانداردهایِ حسابداری) انطباق دارند. مدیرِ حسابرسی، بالاترین سطحِ مسئولیتِ اجراییِ یک پروژه‌یِ حسابرسی را برعهده دارد: تعیینِ راهبردِ کلی، نظارت بر حسابرسِ ارشد و تیم، و امضایِ نهاییِ گزارش.
انواعِ حسابرسی از نظرِ زمانِ انجام
| نوع | ویژگی |
|---|---|
| حسابرسیِ مستمر | در طولِ سال و هم‌زمان با ثبتِ رویدادها انجام می‌شود |
| حسابرسیِ نهاییِ (پایانِ دوره) | پس از بستنِ حساب‌ها و تهیه‌یِ صورت‌هایِ مالیِ سالانه انجام می‌شود |
| حسابرسیِ ضمنی | در فاصله‌هایِ زمانیِ کوتاه‌تر (مثلاً فصلی) برایِ کاهشِ حجمِ کارِ پایانِ سال |
انواعِ حسابرسی از نظرِ ماهیتِ کار
| نوع | هدف |
|---|---|
| حسابرسیِ صورت‌هایِ مالی | اظهارِنظر درباره‌یِ انطباقِ صورت‌هایِ مالی با استانداردهایِ حسابداری |
| حسابرسیِ رعایت (تطبیقی) | بررسیِ پایبندیِ سازمان به قوانین، مقررات و رویه‌هایِ داخلی |
| حسابرسیِ عملیاتی | ارزیابیِ کارایی و اثربخشیِ یک واحد یا فرایندِ سازمانی |
نکته: مدیرِ حسابرسی، برخلافِ کمک‌حسابرس که رویه‌هایِ مشخص را اجرا می‌کند، مسئولِ تصمیم‌هایِ کلانِ حرفه‌ای است؛ مثلاً اگر تیم در میانِ کار به تحریفِ احتمالیِ ۵۰۰ میلیون ریالی در حسابِ موجودی برسد، این مدیرِ حسابرسی است که تصمیم می‌گیرد آیا حدودِ رسیدگی باید گسترش یابد یا خیر.