حسابرسی می‌تواند توسطِ افرادِ مختلفی با جایگاه‌هایِ متفاوت انجام شود؛ شناختِ این جایگاه‌ها به مدیرِ حسابرسی کمک می‌کند تا کارِ تیم را به‌درستی تقسیم و مسئولیتِ نهایی را به‌عهده بگیرد.
انواعِ حسابرسان
| نوع | جایگاه |
|---|---|
| حسابرسِ مستقل (خارجی) | از مؤسسه‌یِ حسابرسیِ بیرون از سازمان، برایِ اظهارِنظر بی‌طرفانه |
| حسابرسِ داخلی | کارمندِ خودِ سازمان، برایِ ارزیابیِ مستمرِ کنترل‌هایِ داخلی |
| حسابرسِ دولتی | وابسته به نهادهایِ نظارتیِ دولت، برایِ رعایتِ مقرراتِ عمومی |
آزمون‌ها و گزارش‌هایِ حسابرسی
حسابرس برایِ رسیدن به نتیجه از دو دسته آزمون استفاده می‌کند: آزمونِ محتوا (بررسیِ مستقیمِ صحتِ مانده‌هایِ حساب) و آزمونِ کنترل (بررسیِ اینکه آیا کنترل‌هایِ داخلیِ سازمان به‌درستی اجرا می‌شوند). نتیجه‌یِ نهاییِ کار در قالبِ یکی از این گزارش‌ها ارائه می‌شود:
| نوعِ گزارش | معنا |
|---|---|
| مقبول (بدونِ شرط) | صورت‌هایِ مالی به‌طورِ منصفانه وضعیت را نشان می‌دهند |
| مشروط | به‌جز موردِ خاصِ یادشده، صورت‌ها منصفانه‌اند |
| مردود | صورت‌ها به‌طورِ کلی گمراه‌کننده‌اند |
| عدمِ اظهارِنظر | شواهدِ کافی برایِ اظهارِنظر در دسترس نبوده است |
مثال: اگر در جریانِ رسیدگی مشخص شود ذخیره‌یِ مطالباتِ مشکوک‌الوصول ۲۰۰ میلیون ریال کمتر از واقع ثبت شده، اما این رقم نسبت به کلِ دارایی‌ها ناچیز باشد، مدیرِ حسابرسی معمولاً گزارشِ «مشروط» یا حتی یادداشتِ توضیحی صادر می‌کند، نه گزارشِ «مردود».