بسیاری از واحدهای صنفی هنگام تأسیس یا انتقال محل کسب، مبلغی تحت عنوان «حق تجهیز و توسعه» به اتحادیه یا مرجع صنفی می‌پردازند؛ این مبلغ صرف بهبود زیرساخت‌های صنف (نمایشگاه، آموزش، تبلیغات مشترک) می‌شود. از دید حسابداری واحد پرداخت‌کننده، این هزینه بسته به اینکه منفعت آن یک دوره را پوشش دهد یا چند دوره، یا مستقیماً هزینه‌ی دوره یا به‌صورت «دارایی نامشهود قابل استهلاک» ثبت می‌شود.
مثال ثبت پرداخت حق تجهیز و توسعه
| شرح | بدهکار | بستانکار |
|---|---|---|
| پرداخت ۱۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال حق تجهیز و توسعه (منفعت سه‌ساله) | دارایی نامشهود - حق تجهیز و توسعه ۱۲,۰۰۰,۰۰۰ | بانک ۱۲,۰۰۰,۰۰۰ |
| استهلاک سالانه‌ی همین دارایی (۱۲,۰۰۰,۰۰۰ ÷ ۳) | هزینه‌ی استهلاک ۴,۰۰۰,۰۰۰ | استهلاک انباشته ۴,۰۰۰,۰۰۰ |
نکته: اگر منفعت پرداخت فقط به همان سال محدود باشد (مثلاً حق عضویت سالانه)، کل مبلغ مستقیماً هزینه‌ی همان دوره ثبت می‌شود و نیازی به دارایی نامشهود نیست.