سربارِ ساخت یعنی هر هزینه‌ی تولیدی به‌جز موادِ مستقیم و دستمزدِ مستقیم؛ چون این هزینه‌ها به‌طورِ مستقیم به یک محصول قابل ردیابی نیستند، باید بینِ محصولات «تسهیم» (سرشکن) شوند.
سربارِ پیش‌بینی‌شده در برابرِ سربارِ جذب‌شده در برابرِ سربارِ واقعی
- سربارِ پیش‌بینی‌شده: برآوردی که ابتدایِ دوره برای بودجه‌بندی زده می‌شود
- سربارِ جذب‌شده: با استفاده از نرخِ از پیش‌تعیین‌شده، به محصولاتِ واقعاً تولیدشده تخصیص می‌یابد
- سربارِ واقعی: جمعِ واقعیِ هزینه‌هایِ سربار که در پایانِ دوره از دفاتر به‌دست می‌آید
مراکزِ هزینه
سربار معمولاً ابتدا به «مراکزِ هزینه» (مثلِ سالنِ تولید، تعمیرگاه، انبار) تخصیص می‌یابد و سپس از آن مراکز به محصولات سرشکن می‌شود. مبنایِ تسهیم باید رابطه‌ی منطقی با ایجادِ آن هزینه داشته باشد — مثلاً برقِ ماشین‌آلات بر مبنایِ ساعتِ کارِ ماشین، و اجاره‌ی سالن بر مبنایِ متراژِ اشغال‌شده.
نکته: انتخابِ مبنایِ تسهیمِ نامناسب، مستقیماً بهای تمام‌شده‌ی محصولات را مخدوش می‌کند — حتی اگر همه‌ی اعداد درست جمع زده شده باشند.