در این درس با یکی از «الگوهای خطی» یا «الگوهای کلاسیک نموداری» (Chart Patterns) آشنا می‌شوید — آرایش‌های تکرارشونده‌ای که با اتصالِ خطوطِ روند به سقف‌ها و کف‌های قیمت شکل می‌گیرند و بر خلافِ الگوهای کندل‌استیک (که رفتار یک یا چند کندل را می‌سنجند)، حاصلِ نبردِ عرضه و تقاضا در بازه‌ای طولانی‌تر از زمان‌اند. همین ویژگی باعث می‌شود اعتبار این الگوها معمولاً از الگوهای کندلی بیشتر باشد، چون داده‌ی بیشتری از رفتار بازار را در خود جای داده‌اند.
ساختار الگو
همانندِ مستطیل صعودی، قیمت بینِ دو خطِ افقیِ موازی نوسان می‌کند، با این تفاوت که این محدوده در دلِ یک روندِ نزولی شکل می‌گیرد.
روانشناسی شکل‌گیری
پس از یک ریزشِ قوی، بازار وارد یک دوره‌ی تعادلِ موقت می‌شود: برخی فروشندگان سود شناسایی می‌کنند و برخی خریداران به امیدِ بازگشت وارد می‌شوند، اما این تلاش معمولاً موقتی است.
تأیید و نقطه‌ی ورود
در اکثرِ موارد، شکستِ نهایی هم‌جهت با روندِ نزولیِ قبل از الگوست. ورود پس از شکستِ قاطعِ کفِ مستطیل، همراه با افزایشِ حجم، صورت می‌گیرد.
هدف قیمتی و حد ضرر
هدفِ قیمتی از انعکاسِ ارتفاعِ مستطیل به سمتِ پایین از نقطه‌ی شکست محاسبه می‌شود. حدِ ضرر داخلِ محدوده، نزدیکِ سقفِ مستطیل قرار می‌گیرد.
اشتباه رایج
خریدِ زودهنگام نزدیکِ کفِ محدوده به امیدِ بازگشت، بدونِ توجه به روندِ نزولیِ غالب که معمولاً ادامه پیدا می‌کند.