نحوه‌ی مبادله‌ی کالا، خدمات و ارز با پول را می‌توان در قالب دو قانون ساده‌ی معاملاتی خلاصه کرد.
همان‌طور که تصویر بالا نشان می‌دهد، هر معامله از دو سوی «عرضه» و «تقاضا» تشکیل می‌شود: در سمت تقاضا، فرد با خرید (Buy) کالا، خدمات یا ارز، پول پرداخت می‌کند تا آن دارایی را به دست آورد؛ در سمت عرضه، فرد دیگری با فروش (Sell) همان دارایی، در ازای آن پول دریافت می‌کند. پیش از هر معامله باید مشخص شود ابزار مورد نظر از کدام دسته (کالا، خدمات یا ارز) است تا رفتار معاملاتی مناسب آن انتخاب شود.
دو قانون پایه‌ی معامله
- قانون شماره ۱ — ابتدا خرید، سپس فروش: معامله‌گر ابتدا یک دارایی یا ارز را می‌خرد و در قیمتی بالاتر می‌فروشد تا سود کند (معامله‌ی Buy).
- قانون شماره ۲ — ابتدا فروش، سپس خرید: معامله‌گر ابتدا می‌فروشد و در قیمتی پایین‌تر دوباره می‌خرد تا از افت قیمت سود کند (معامله‌ی Sell).
این دو قانون، مبنای هر دو جهت اصلی معامله (خرید و فروش) در بازارهای مالی بین‌المللی هستند و در درس‌های بعدی، با انواع سفارش‌های معاملاتی (Buy/Sell/Stop/Limit) تکمیل‌تر بررسی می‌شوند.