نگار پروژه‌ی طراحی را ۱۰ میلیون تومان (عددِ فرضی) می‌فروشد و خوشحال است؛ اما آخرِ ماه معلوم می‌شود مبلغی که واقعاً برایش مانده خیلی کم‌تر است. علت: ندیدنِ «کسر از درآمد».
ناخالص، کسورات، خالص
درآمدِ ناخالص مبلغی است که مشتری می‌پردازد. آنچه به جیبِ شما می‌ماند، بعد از کسر شدنِ هزینه‌های تولیدِ کار، مالیات و سایر کسورات است:
درآمدِ خالص = درآمدِ ناخالص − هزینه‌ها و کسورات
| قلم | نمونه‌ی فرضی (تومان) |
|---|---|
| دریافت از مشتری (ناخالص) | ۱۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| هزینه‌ی نرم‌افزار و ابزار | −۹۰۰٬۰۰۰ |
| هزینه‌ی رفت‌وآمد و ارتباطات | −۳۰۰٬۰۰۰ |
| ذخیره‌ی مالیات (عددِ فرضی) | −۱٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| باقی‌مانده‌ی واقعی | ۷٬۸۰۰٬۰۰۰ |
ساختنِ سیستمِ درآمدزا
«سیستم» یعنی روشی تکرارپذیر که هر بار از صفر شروع نمی‌شود:
- شناسایی: کدام مهارت یا دارایی است که دیگران برایش پول می‌دهند؟
- مشتری و مسئله: برایِ چه کسی و کدام نیاز؟
- تکرارپذیرکردن: قالب، فهرستِ کنترل و قیمت‌گذاریِ ثابت
- اندازه‌گیری: درآمد، هزینه و زمانِ صرف‌شده در هر ماه
طرحِ کسب‌وکارِ یک‌صفحه‌ای
| عنصر | پرسش | نمونه (نگار) |
|---|---|---|
| مشتری | چه کسی می‌خرد؟ | کافه‌ها و کسب‌وکارهایِ کوچک |
| مسئله | کدام نیاز را برطرف می‌کنید؟ | هویتِ بصریِ حرفه‌ای با بودجه‌ی کم |
| پیشنهاد و قیمت | چه می‌فروشید و به چه قیمت؟ | بسته‌ی لوگو و هویتِ پایه با قیمتِ ثابت |
| هزینه‌ها | برایِ تحویل چه خرجی لازم است؟ | نرم‌افزار، زمان، مالیات |
نکته: مبلغِ مالیات و نرخ‌های آن هر سال با قانون و بخشنامه‌های همان سال تعیین می‌شود؛ عددِ جدول فقط برایِ تمرین است. قبل از پذیرفتنِ هر پروژه حساب کنید که به‌ازایِ هر ساعتِ کار چه‌قدر درآمدِ خالص می‌سازید؛ پروژه‌ای که ناخالصِ بالا و خالصِ کم دارد، شما را خسته‌تر می‌کند نه ثروتمندتر.