نگار می‌گوید: «۱ میلیون تومان در ماه که به جایی نمی‌رسد.» قاعده‌ای که این جمله را جواب می‌دهد این است: پس‌انداز، پولِ باقی‌مانده از خرج نیست؛ اولین خرجِ ماه است.
تکنیک‌هایِ پس‌انداز
- خودکارکردن: انتقالِ ثابت در روزِ دریافتِ درآمد
- هدف‌محور: هر حساب نامی داشته باشد («سفر»، «تعمیرات»، «ذخیره‌ی اضطراری»)
- گردکردن: مبلغِ خرج را به بالا گرد کنید و مابه‌التفاوت را کنار بگذارید
- ذخیره‌ی اضطراری: راهنمایِ رایج، هزینه‌ی ضروریِ چند ماه (معمولاً ۳ تا ۶ ماه)؛ برایِ درآمدِ نامنظم بیشتر
قدرتِ مبلغِ اندک و گذشتِ زمان
اگر هر ماه مبلغِ ثابتِ A واریز کنید و پس‌اندازتان ماهانه با نرخِ r رشد کند، ارزشِ آینده پس از n ماه تقریباً چنین است:
ارزشِ آینده = A × ((۱ + r)n − ۱) ÷ r
| مدت | جمعِ واریزی‌ها | ارزشِ آینده (با سودِ ماهانه‌ی فرضیِ ۱٪) |
|---|---|---|
| ۱۲ ماه | ۱۲ میلیون | حدودِ ۱۲٫۶۸ میلیون |
| ۲۴ ماه | ۲۴ میلیون | حدودِ ۲۶٫۹۷ میلیون |
| ۳۶ ماه | ۳۶ میلیون | حدودِ ۴۳٫۰۸ میلیون |
واریزی ماهانه ۱ میلیون تومان و پایانِ هر ماه فرض شده است؛ نرخِ ۱٪ فقط برایِ تمرین است و پیش‌بینی نیست. دقت کنید که سودِ سه‌ساله (حدودِ ۷ میلیون) بیشتر از یک‌سالِ اول (حدودِ ۰٫۷ میلیون) است: زمان، خودش یک شریک است.
سرمایه‌گذاری با پس‌اندازِ اندک
لازم نیست منتظرِ مبلغِ بزرگ بمانید؛ ابزارهایی با حداقلِ ورودیِ کم وجود دارند. روشی به نامِ خریدِ منظمِ مبلغِ ثابت (میانگین‌گیریِ زمانی) یعنی هر دوره مبلغِ ثابتی وارد می‌کنید، نه هر وقت قیمت «مناسب» به نظر رسید.
| روش | مزیت | محدودیت |
|---|---|---|
| ورودِ یک‌جا | اگر قیمت‌ها بالا بروند، از همه‌ی رشد سود می‌برید | وابستگیِ بالا به زمانِ ورود |
| ورودِ منظمِ مبلغِ ثابت | اثرِ زمانِ نامناسبِ ورود را پخش می‌کند و نظم می‌آورد | تضمینِ سود ندارد و اگر روندِ بلندمدت نزولی باشد، ضرر را کم نمی‌کند |
نکته: قبل از وارد شدن به هر ابزارِ نوسان‌دار، ذخیره‌ی اضطراری و بدهی‌هایِ پرهزینه را در نظر بگیرید. این جدول‌ها توضیحِ روش‌اند، نه توصیه‌ی خرید یا فروش.