شاخصِ دلارِ آمریکا (که با نمادهایِ DXY یا USDX شناخته می‌شود) ارزشِ دلار را در برابرِ سبدی از ۶ ارزِ اصلیِ شرکایِ تجاریِ آمریکا می‌سنجد. این شاخص توسطِ بورسِ ICE محاسبه و منتشر می‌شود و از سالِ ۱۹۷۳ با عددِ پایه‌یِ ۱۰۰ شروع شده است.
شش ارزِ سبد و وزنِ هرکدام
| ارز | نماد | وزن در سبد |
|---|---|---|
| یورو | EUR | ۵۷٫۶٪ |
| ین ژاپن | JPY | ۱۳٫۶٪ |
| پوند انگلیس | GBP | ۱۱٫۹٪ |
| دلار کانادا | CAD | ۹٫۱٪ |
| کرون سوئد | SEK | ۴٫۲٪ |
| فرانک سوئیس | CHF | ۳٫۶٪ |
همان‌طور که در جدول دیده می‌شود، یورو به‌تنهایی بیش از نیمیِ وزنِ کلِ سبد را دارد؛ به همین دلیل حرکتِ DXY در عمل تا حدِ زیادی بازتابِ معکوسِ حرکتِ EUR/USD است. دلیلِ این وزنِ بالا این است که یورو در سالِ ۱۹۹۹ جایگزینِ پنج ارزِ اروپاییِ قبلی (مارکِ آلمان، فرانکِ فرانسه و چند ارزِ دیگر) شد و وزنِ همه‌یِ آن‌ها را با هم به ارث برد؛ از آن زمان تا امروز نه ترکیبِ ارزها و نه وزن‌ها تغییر نکرده‌اند.
نقدِ واردشده به ترکیبِ سبد
بسیاری از معامله‌گران و اقتصاددانان معتقدند این ترکیب دیگر نماینده‌یِ واقعیِ تجارتِ خارجیِ آمریکا نیست، چون وزن‌ها بر اساسِ الگویِ تجاریِ دهه‌یِ ۱۹۷۰ تعیین شده‌اند. امروز چین، مکزیک و کره‌یِ جنوبی از شریکانِ تجاریِ بزرگِ آمریکا هستند، اما هیچ‌کدام در سبدِ DXY حضور ندارند؛ درحالی‌که سوئد و سوئیس با سهمِ کوچکی از تجارتِ امروزِ آمریکا، هنوز وزنِ نسبتاً ثابتی در شاخص دارند. با این حال، به‌دلیلِ سابقه‌یِ طولانی و در دسترس‌بودنِ قراردادهایِ آتی، DXY همچنان پرکاربردترین شاخصِ دلار در بازارهایِ مالی باقی مانده است.