شاخصِ دلار یک عددِ ساده مثلِ میانگینِ حسابی نیست؛ بلکه یک میانگینِ هندسیِ وزنی است. در میانگینِ هندسیِ وزنی، هر عددِ X با وزنِ W به‌صورتِ توان محاسبه و سپس همه در هم ضرب می‌شوند.
فرمول
USDX = 50.14348112 × EUR/USD-0.576 × USD/JPY0.136 × GBP/USD-0.119 × USD/CAD0.091 × USD/SEK0.042 × USD/CHF0.036
عددِ ثابتِ ۵۰٫۱۴۳۴۸۱۱۲ صرفاً برایِ این است که مقدارِ شاخص در نقطه‌یِ شروع (مارسِ ۱۹۷۳) دقیقاً برابرِ ۱۰۰ شود.
چرا برخی توان‌ها منفی‌اند؟
در جفت‌ارزهایی که دلار «ارزِ دوم» (مخرج) است — یعنی EUR/USD و GBP/USD — توان منفی است؛ چون وقتی یورو یا پوند در برابرِ دلار گران می‌شود (عددِ EUR/USD بالا می‌رود)، این یعنی دلار ضعیف شده، پس باید شاخص را پایین بیاورد. در جفت‌ارزهایی که دلار «ارزِ پایه» (صورت) است — USD/JPY، USD/CAD، USD/SEK، USD/CHF — توان مثبت است؛ چون بالارفتنِ این اعداد یعنی دلار در برابرِ آن ارز قوی‌تر شده و باید شاخص را بالا ببرد.
یک مثالِ ساده‌شده
فرض کنید نرخ‌هایِ لحظه‌ای این‌طور باشند: EUR/USD=1.0800، USD/JPY=149.50، GBP/USD=1.2650، USD/CAD=1.3600، USD/SEK=10.40، USD/CHF=0.8850. معامله‌گران این ارقام را در یک صفحه‌گستر (مثلِ اکسل) وارد و هر کدام را با توانِ خودش محاسبه می‌کنند، سپس نتیجه را در عددِ ثابت ضرب می‌کنند تا به مقدارِ نظریِ شاخص برسند. مقدارِ به‌دست‌آمده از این محاسبه معمولاً بسیار نزدیک به عددی است که خودِ بورسِ ICE برایِ DXY قیمت‌گذاری می‌کند؛ اختلافِ جزئی به‌دلیلِ تفاوتِ لحظه‌ایِ منابعِ نرخ است.