چون قراردادهایِ آتیِ DXY از دهه‌یِ ۱۹۸۰ در بورسِ ICE معامله می‌شوند، نمودارِ تاریخیِ این شاخص به‌راحتی در دسترسِ تحلیلگرانِ تکنیکال است و می‌توان با نگاه به آن، بزرگ‌ترین رویدادهایِ اقتصادیِ ۵۰ سالِ اخیر را رویِ یک نمودار مشاهده کرد.
بالاترین و پایین‌ترین مقدارِ تاریخیِ DXY
| رکورد | مقدار | زمان | زمینه |
|---|---|---|---|
| بالاترینِ تاریخی | ۱۶۴٫۷۲ | فوریه‌یِ ۱۹۸۵ | سیاستِ نرخِ بهره‌یِ بسیار بالایِ فدرال‌رزرو (دورانِ ولکر)؛ چند ماه بعد توافقِ پلازا (Plaza Accord) بینِ ۵ کشورِ صنعتی برایِ تضعیفِ هماهنگِ دلار امضا شد |
| پایین‌ترینِ تاریخی | ۷۰٫۶۹۸ | مارسِ ۲۰۰۸ | اوجِ بحرانِ مالیِ آمریکا پیش از سقوطِ لیمن برادرز |
رویدادهایِ کلیدی که رویِ نمودار قابلِ ردیابی‌اند
- بحرانِ مالیِ آسیا (۱۹۹۷)
- بحرانِ مالیِ روسیه (۱۹۹۸)
- ترکیدنِ حبابِ دات‌کام (۲۰۰۱)
- ترکیدنِ حبابِ بازارِ مسکنِ آمریکا (۲۰۰۷)
- بحرانِ مالیِ ۲۰۰۸ ایالاتِ متحده
- شوکِ ناشی از همه‌پرسیِ برگزیت (۲۰۱۶)
الگویِ کلی این است: در بحران‌هایی که منشأشان خودِ آمریکا نیست (آسیا و روسیه در دهه‌یِ ۹۰)، سرمایه معمولاً به‌سمتِ دلار به‌عنوانِ دارایی امن فرار می‌کند و DXY بالا می‌رود. اما در بحرانِ ۲۰۰۸ که منشأش خودِ سیستمِ مالیِ آمریکا بود، در کوتاه‌مدت ابتدا نگرانی از خودِ دلار DXY را تا پایین‌ترین رکوردِ تاریخی برد؛ سپس با تشدیدِ هراسِ جهانی، همان پناه‌جوییِ سرمایه به سمتِ اوراقِ خزانه‌یِ آمریکا دوباره دلار را تقویت کرد.
تفسیرِ عددِ شاخص
چون عددِ پایه ۱۰۰ در مارسِ ۱۹۷۳ است، هر عددِ بالایِ ۱۰۰ یعنی دلار نسبت به آن سبدِ ۶ ارزی از آن زمان تا امروز تقویت شده و هر عددِ زیرِ ۱۰۰ یعنی دلار تضعیف شده است. برایِ مثال، اگر شاخص روی ۹۶٫۶۵ باشد، یعنی دلار نسبت به سبدِ شش‌ارزی حدودِ ۳٫۳۵٪ از مقدارِ پایه کمتر شده؛ اگر رویِ ۱۱۵ باشد، یعنی دلار حدودِ ۱۵٪ نسبت به مقدارِ پایه تقویت شده است.