در کنارِ DXY که فقط ۶ ارز را پوشش می‌دهد، بانکِ مرکزیِ آمریکا (فدرال‌رزرو) از سالِ ۱۹۹۸ شاخصِ گسترده‌ترِ دیگری برایِ سنجشِ ارزشِ دلار منتشر می‌کند که سبدِ آن بسیار بزرگ‌تر و امروزی‌تر از سبدِ ثابتِ DXY است.
چرا این شاخص وجود دارد؟
بسیاری از اقتصاددانان معتقدند این شاخصِ فدرال‌رزرو نماینده‌یِ دقیق‌تری از قدرتِ رقابتیِ واقعیِ کالاهایِ آمریکایی در برابرِ کل شرکایِ تجاری است، چون بر خلافِ DXY، وزن‌هایِ آن به‌طورِ منظم بازبینی و با الگویِ واقعیِ تجارتِ آمریکا هماهنگ می‌شود. به همین دلیل، سیاست‌گذارانِ فدرال‌رزرو هنگامِ تصمیم‌گیری دربارهٔ نرخِ بهره، بیشتر به همین شاخص توجه می‌کنند تا DXY.
یک تغییرِ مهمِ نام و روش‌شناسی (از ۲۰۱۹)
تا سالِ ۲۰۱۹ این شاخص با نامِ «Trade Weighted Dollar Index» (TWDI) و دو زیرشاخهٔ «Major Currencies» (ارزهایِ اصلی، کشورهایِ توسعه‌یافته) و «OITP» (سایرِ شرکایِ مهمِ تجاری، عمدتاً اقتصادهایِ نوظهور) منتشر می‌شد. از فوریه‌یِ ۲۰۱۹ فدرال‌رزرو روشِ محاسبه و نامِ این شاخص را به‌روز کرد: نامِ رسمیِ فعلی Nominal Broad U.S. Dollar Index است و دو زیرشاخه‌یِ آن به AFE (اقتصادهایِ خارجیِ پیشرفته) و EME (اقتصادهایِ نوظهور) تغییرِ نام دادند. این شاخص امروز حدودِ ۲۶ ارز را پوشش می‌دهد — از جمله یورو، یوان چین، پزوی مکزیک، وون کره، دلارِ کانادا، پوند و ین — و وزن‌هایِ آن هر سال (و در شرایطِ خاص، در فاصله‌هایِ کوتاه‌تر) بازبینی می‌شود.
| ویژگی | DXY (بورسِ ICE) | Broad Dollar Index (فدرال‌رزرو) |
|---|---|---|
| تعدادِ ارزها | ۶ ارز ثابت | حدودِ ۲۶ ارز |
| به‌روزرسانیِ وزن‌ها | از ۱۹۹۹ ثابت مانده | سالانه بازبینی می‌شود |
| پوششِ اقتصادهایِ نوظهور | ندارد | دارد (زیرشاخصِ EME) |
| قابلیتِ معامله | دارد (قراردادِ آتی و CFD) | مستقیماً قابلِ معامله نیست |
| کاربردِ اصلی | معامله‌گریِ روزانه و تکنیکال | تحلیلِ سیاستِ پولی و پژوهش |