همان‌طور که در سطحِ ۱ با تقویمِ اقتصادی و مفهومِ Actual/Forecast/Previous آشنا شدیم، اقتصادِ چین هم مجموعه‌ای از شاخص‌هایِ رسمیِ خودش را دارد که هر ماه توسطِ معامله‌گرانِ سراسرِ جهان دنبال می‌شود، چون چین به‌تنهایی موتورِ حدودِ یک‌سومِ رشدِ اقتصادِ جهانی در دهه‌یِ اخیر بوده است.
PMI: دو گزارشِ موازی با دو مخاطبِ متفاوت
برخلافِ آمریکا که یک گزارشِ اصلیِ PMI دارد (ISM)، چین دو گزارشِ PMI موازی و مستقل منتشر می‌کند که هرکدام تصویرِ متفاوتی از اقتصاد نشان می‌دهند:
| گزارش | ناشر | پوششِ نمونه |
|---|---|---|
| PMI رسمی (Official/NBS PMI) | اداره‌یِ ملیِ آمارِ چین (NBS) | عمدتاً شرکت‌هایِ بزرگ و دولتی |
| PMI خصوصی (اکنون با نامِ RatingDog) | S&P Global، بر اساسِ نظرسنجی از حدودِ ۶۵۰ شرکت | عمدتاً شرکت‌هایِ کوچک، متوسط و خصوصیِ صادرات‌محور |
⚠️ نکته‌یِ به‌روزرسانی‌شده: این گزارشِ دوم تا سالِ ۲۰۲۵ با نامِ «Caixin PMI» شناخته می‌شد (چون گروهِ رسانه‌ایِ چینیِ Caixin اسپانسرِ نام‌گذاریِ آن بود). از انتشارِ داده‌هایِ آگوستِ ۲۰۲۵ به بعد، Caixin این حقِ نام‌گذاری را واگذار کرد و شرکتِ RatingDog (یک مؤسسه‌یِ چینیِ رتبه‌بندیِ اعتباری) آن را خرید؛ روش‌شناسیِ گزارش و ناشرِ اصلیِ آن (S&P Global) تغییری نکرده، فقط نامِ تجاری عوض شده است. اگر منبعی هنوز از «Caixin PMI» به‌عنوانِ نامِ فعلی یاد کند، این اطلاعات به‌روز نیست؛ در تقویم‌هایِ اقتصادیِ معتبرِ امروز (مثلِ FXStreet) این رویداد با نامِ «China RatingDog Manufacturing/Services PMI» فهرست می‌شود.
چرا اختلافِ این دو گزارش مهم است؟ چون گاهی این دو عدد در یک ماه جهتِ متفاوتی نشان می‌دهند — مثلاً PMI رسمی می‌تواند انقباضی (زیرِ ۵۰) باشد درحالی‌که RatingDog همزمان انبساطی (بالایِ ۵۰) گزارش شود، چون بخشِ خصوصی و صادراتیِ اقتصاد می‌تواند مسیرِ متفاوتی از بخشِ دولتی و بزرگِ صنعتی طی کند. یک معامله‌گرِ حرفه‌ای هر دو گزارش را کنارِ هم می‌بیند، نه فقط یکی را.
رشدِ تولیدِ ناخالصِ داخلی (GDP) و هدفِ رسمیِ سالانه
هر سال، دولتِ چین در نشستِ سالانه‌یِ کنگره‌یِ ملیِ خلق یک «هدفِ رشدِ اقتصادی» رسمی اعلام می‌کند. برایِ سالِ ۲۰۲۶ این هدف در بازه‌یِ ۴٫۵٪ تا ۵٫۰٪ تعیین شد — پایین‌ترین هدفِ رسمیِ رشدِ چین از سالِ ۱۹۹۱ تاکنون، که خودش نشانه‌یِ پذیرشِ رسمیِ کندشدنِ ساختاریِ رشدِ چین (به‌دلیلِ بحرانِ بخشِ مسکن، جمعیتِ روبه‌سالمندی و تنش‌هایِ تجاری) است.
روندِ واقعیِ سالِ ۲۰۲۶: رشدِ سه‌ماهه‌یِ اول ۵٫۰٪ (نسبت به سالِ قبل) بود که از انتظارِ بازار بهتر بود، اما رشدِ سه‌ماهه‌یِ دوم به ۴٫۳٪ کاهش یافت — ضعیف‌ترین رشدِ فصلی از سه‌ماهه‌یِ چهارمِ ۲۰۲۲ تاکنون و پایین‌تر از کفِ هدفِ رسمی — که عواملی مثلِ ضعفِ تقاضایِ داخلی، رکودِ ادامه‌دارِ بخشِ مسکن و شوکِ قیمتِ نفت ناشی از تنش‌هایِ خاورمیانه در آن نقش داشتند؛ در مقابل، صادراتِ مرتبط با هوشِ مصنوعی و فناوریِ پیشرفته یکی از معدود موتورهایِ نگه‌دارنده‌یِ رشد در این دوره بود.
تراز تجاری: صادرات و واردات
چین به‌طورِ سنتی بزرگ‌ترین مازادِ تجاریِ جهان را دارد. در نیمه‌یِ اولِ ۲۰۲۶، کلِ حجمِ تجارتِ دوطرفه‌یِ چین ۱۶٫۹٪ نسبت به سالِ قبل رشد کرد (به یوان)؛ صادرات ۱۳٫۴٪ و واردات ۲۲٫۱٪ رشد داشتند — یعنی واردات سریع‌تر از صادرات رشد کرد، که نشان‌دهنده‌یِ تقاضایِ داخلیِ چین برایِ کالاهایِ واسطه‌ایِ فناوری (نیمه‌هادی، تجهیزاتِ پردازشِ داده) است، نه صرفاً افزایشِ مصرف. صادراتِ محصولاتِ فناوریِ پیشرفته ۳۳٫۵٪ رشد کرد و صادراتِ خودرو (عمدتاً خودروهایِ برقی) ۴۸٫۳٪ افزایش یافت — نشانه‌ای از اینکه صنعتِ خودروسازیِ چین با وجودِ رکودِ نسبیِ بازارِ داخلی، در بازارهایِ صادراتی همچنان درحالِ رشدِ سریع است.
چرا این سه شاخص با هم دیده می‌شوند
PMI تصویرِ زودهنگام و ماهانه، GDP تصویرِ فصلیِ کلی، و صادرات/واردات تصویرِ تقاضایِ خارجی در برابرِ تقاضایِ داخلی را نشان می‌دهند. یک معامله‌گر با کنارِ هم گذاشتنِ این سه، می‌تواند تشخیص دهد آیا کندشدنِ رشدِ چین موقتی و بیرونی‌محور است (مثلِ شوکِ نفت) یا ساختاری و ریشه‌ای (مثلِ ضعفِ تقاضایِ داخلی) — تفاوتی که مستقیماً بر واکنشِ بازارهایِ کالامحور و ارزهایِ وابسته به چین اثر می‌گذارد.