نقاطِ پیوت (Pivot Points) با استفاده از بالاترین، پایین‌ترین و قیمتِ بسته‌شدنِ دوره‌یِ قبل (مثلاً روزِ معاملاتیِ گذشته)، یک سطحِ مرکزی («پیوت») به‌همراه چند سطحِ حمایت (S1، S2، S3...) و مقاومت (R1، R2، R3...) در بالا و پایینِ آن محاسبه می‌کند. برخلافِ اندیکاتورهایِ محاسبه‌شونده بر رویِ کندل‌هایِ متعدد، پیوت‌ها ثابت‌اند و فقط یک‌بار در ابتدایِ هر دوره تعیین می‌شوند.
کاربردِ اصلی
- سطحِ پیوت (P): مرزِ روانیِ بینِ نگاهِ صعودی و نزولیِ روزِ جاری؛ بالایِ آن تمایل به صعود، پایینِ آن تمایل به نزول
- سطوحِ حمایت/مقاومت (S1-S3 / R1-R3): نواحیِ محتملِ واکنشِ قیمت، مشابهِ حمایت/مقاومتِ کلاسیک اما محاسبه‌شده با فرمول
کاربردِ تحلیلی: چون نقاطِ پیوت از قبل و بدونِ نیاز به بررسیِ تاریخچه‌یِ طولانیِ نمودار محاسبه می‌شوند، برایِ تعیینِ سطوحِ ورود/خروج و حدِ ضرر در معاملاتِ کوتاه‌مدت و روزانه بسیار پرکاربردند؛ بسیاری از معامله‌گرانِ نهادی هم از همین سطوح به‌عنوانِ مرجعِ روزانه استفاده می‌کنند.
نکته‌ی عملی در بورس: به‌دلیلِ وجودِ «دامنه‌ی نوسان» روزانه در بورسِ تهران، حرکتِ قیمت در هر روزِ معاملاتی محدود است؛ به همین دلیل بسیاری از سیگنال‌های این اندیکاتور را باید روی تایم‌فریمِ روزانه یا هفتگی و با توجه به حجمِ معاملات نسبت به «حجمِ مبنا» تفسیر کرد، نه روی نوسان‌های لحظه‌ای که ممکن است صرفاً به‌خاطرِ کمی نقدشوندگیِ سهم رخ داده باشد.