مکدی یا MACD (Moving Average Convergence Divergence) از تفاضلِ دو میانگینِ متحرکِ نمایی (معمولاً ۱۲ و ۲۶ دوره‌ای) ساخته می‌شود و همراه با یک «خطِ سیگنال» (میانگینِ نماییِ ۹ دوره‌ایِ خودِ مکدی) و یک هیستوگرام نمایش داده می‌شود. این اندیکاتور هم روند را نشان می‌دهد و هم مومنتومِ (شتابِ) آن را.
سیگنال‌هایِ اصلی
- تقاطعِ خطِ مکدی و خطِ سیگنال: عبورِ مکدی از بالایِ خطِ سیگنال، سیگنالِ صعودی و عبور از پایینِ آن، سیگنالِ نزولی تلقی می‌شود
- عبور از خطِ صفر: نشان‌دهنده‌ی تغییرِ جهتِ روندِ میان‌مدت است
- واگراییِ مکدی: مشابهِ واگراییِ RSI، نشانه‌ی ضعیف‌شدنِ مومنتومِ روندِ جاری است
کاربردِ تحلیلی: مکدی برایِ تشخیصِ نقطه‌یِ تغییرِ مومنتوم پیش از آنکه در خودِ قیمت کاملاً آشکار شود، مناسب است؛ اما در بازارهایِ رنج و بدونِ روندِ مشخص، سیگنال‌هایِ اشتباهِ (Whipsaw) زیادی تولید می‌کند و بهتر است همراه با یک ابزارِ تشخیصِ روند استفاده شود.
نکته‌ی عملی در بورس: به‌دلیلِ وجودِ «دامنه‌ی نوسان» روزانه در بورسِ تهران، حرکتِ قیمت در هر روزِ معاملاتی محدود است؛ به همین دلیل بسیاری از سیگنال‌های این اندیکاتور را باید روی تایم‌فریمِ روزانه یا هفتگی و با توجه به حجمِ معاملات نسبت به «حجمِ مبنا» تفسیر کرد، نه روی نوسان‌های لحظه‌ای که ممکن است صرفاً به‌خاطرِ کمی نقدشوندگیِ سهم رخ داده باشد.