در پایانِ هر سالِ مالی، حساب‌هایِ «موقت» (که فقط برایِ همان سال معنا دارند، مثلِ درآمد و هزینه‌یِ همان سال) باید بسته شوند تا سالِ مالیِ بعد با صفحه‌ای پاک شروع شود؛ این دقیقاً همان منطقِ بستنِ حساب‌هایِ سود و زیان در حسابداریِ بازرگانی است، با قواعدِ خاصِ بخشِ دولتی.
گام‌های بستن حساب‌های موقت
- جمع‌بندیِ نهاییِ همه‌یِ حساب‌هایِ درآمد و هزینه‌یِ همان دوره
- انتقالِ ماندهٔ این حساب‌ها به حسابِ «مازاد/کسریِ بودجه» یا حسابِ معادلِ آن
- صفر‌کردنِ حساب‌هایِ موقت برای شروعِ سالِ مالیِ بعد
تراز انتقالی پایان سال
تراز انتقالی، فهرستِ ماندهٔ حساب‌هایِ «دائمی» (دارایی، بدهی، حساب‌هایِ مستقلِ وجوه) در آخرینِ روزِ سالِ مالی است — دقیقاً همان مانده‌هایی که به سالِ بعد منتقل می‌شوند (برخلافِ حساب‌هایِ موقت که صفر می‌شوند).
مثال: اگر جمعِ هزینه‌یِ سال از جمعِ اعتبارِ تخصیص‌یافته کمتر بوده باشد، ماندهٔ باقی‌مانده به حسابِ «مازادِ تخصیص» منتقل و حسابِ هزینه صفر می‌شود — این ماندهٔ مازاد، خودش یکی از ردیف‌هایِ ثابتِ تراز انتقالی به سالِ بعد خواهد بود.