پیش از تقسیمِ کار میانِ اعضایِ تیم، حسابرسِ ارشد باید سازمانِ موردِ رسیدگی را بشناسد: نوعِ فعالیت، تعدادِ شعبه یا واحد، حجمِ معاملات و قوانین و مقرراتِ حاکم بر آن صنعت.
عوامل مؤثر در برنامه‌ریزیِ حسابرسی
| عامل | تأثیر بر برنامه |
|---|---|
| نوعِ فعالیت (تولیدی / بازرگانی / خدماتی) | تعیینِ حساب‌هایِ پُرریسک؛ مثلاً موجودی در شرکتِ تولیدی |
| تعدادِ شعبه یا واحد | نیاز به تیمِ بزرگ‌تر یا زمان‌بندیِ سفر به هر شعبه |
| حجمِ معاملات | تعیینِ حجمِ نمونه‌گیری |
| قوانین و مقرراتِ خاصِ صنعت | افزودنِ رسیدگی‌هایِ تخصصی (مثلاً قوانینِ بانکی برایِ بانک) |
بررسیِ چارچوبِ قوانین و مقرراتِ واحدِ موردِ رسیدگی
هر واحد، مقرراتِ داخلیِ خودش را دارد (مثلاً سطحِ اختیاراتِ امضایِ چک)؛ حسابرس باید پیش از شروع، این مقررات را مطالعه کند تا بفهمد رویه‌هایِ کنترلِ داخلی چه‌طور طراحی شده‌اند.
نکته: شرکتی با ۸ شعبه‌یِ فروش در سراسرِ کشور، معمولاً برایِ حسابرسِ سالانه نمی‌تواند همه‌یِ ۸ شعبه را با یک نفر پوشش دهد؛ در برنامه‌ریزی، حسابرسِ ارشد معمولاً بر اساسِ حجمِ فروشِ هر شعبه، ۳ تا ۴ شعبه‌یِ پُرحجم را برایِ رسیدگیِ حضوری انتخاب و بقیه را با روشِ تحلیلی/از راه دور بررسی می‌کند.