استانداردهای حسابداری قواعدی هستند که تضمین می‌کنند دفاتر همه‌ی واحدهای صنفی به زبان مشترکی نوشته شوند و قابل مقایسه و اعتماد باشند. مهم‌ترین اصولی که یک متصدی حسابداری واحد صنفی باید در کار روزانه رعایت کند عبارت‌اند از: «اصل بهای تمام‌شده‌ی تاریخی» (ثبت دارایی به قیمت واقعی خرید، نه قیمت روز بازار)، «اصل تطابق» (هزینه‌ی هر دوره باید در برابر درآمد همان دوره ثبت شود)، «اصل تحقق درآمد» (درآمد زمانی شناسایی می‌شود که کالا تحویل یا خدمت ارائه شده باشد، نه لزوماً زمان دریافت وجه) و «اصل احتیاط» (در برآوردهای مبهم، رقم کمتر برای دارایی/سود و رقم بیشتر برای هزینه/بدهی انتخاب شود).
کاربرد اصول در تصمیم‌های روزمره
| اصل | مثال کاربردی در واحد صنفی |
|---|---|
| تحقق درآمد | فروش نسیه در لحظه‌ی تحویل کالا ثبت می‌شود، نه در لحظه‌ی وصول چک |
| تطابق | بهای تمام‌شده‌ی کالای فروش‌رفته در همان ماهِ فروش به‌عنوان هزینه شناسایی می‌شود |
| احتیاط | برای مطالباتی که احتمال وصول‌نشدن دارند، ذخیره‌ی مطالبات مشکوک‌الوصول در نظر گرفته می‌شود |
نکته: رعایت این اصول باعث می‌شود صورت‌های مالی واحد صنفی برای بانک، اداره‌ی مالیات و شرکا قابل‌اتکا باشد.