هسته‌ی اصلی حسابداری تصفیه، ثبت درست فروش دارایی‌ها و تعیین سهم دقیق هر سهامدار از باقیمانده است.
فروش دارایی‌ها
- فروش به قیمت دفتری: بدون سود یا زیان تصفیه
- فروش به بیشتر از قیمت دفتری: مابه‌التفاوت به‌عنوان سود تصفیه شناسایی می‌شود
- فروش به کمتر از قیمت دفتری: مابه‌التفاوت زیان تصفیه است
مثال: ساختمانی با ارزش دفتری ۲٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال به مبلغ ۲٬۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال فروخته می‌شود: ۳۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ ریال بستانکار «سود تصفیه» ثبت می‌شود.
توزیع نهایی
| شرح | مبلغ (ریال) |
|---|---|
| جمع نقد حاصل از فروش دارایی‌ها | ۶٬۰۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
| تسویه‌ی کامل بدهی‌ها به طلبکاران | (۳٬۵۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰) |
| باقیمانده برای توزیع بین سهامداران | ۲٬۵۰۰٬۰۰۰٬۰۰۰ |
این باقیمانده به نسبت تعداد سهام هر سهامدار (نه لزوماً مساوی) تقسیم می‌شود و پس از پرداخت، «حساب تصفیه» و کلیه‌ی حساب‌های دفاتر بسته می‌شوند.
نکته: طلبکاران همیشه بر سهامداران اولویت دارند؛ اگر پس از فروش تمام دارایی‌ها چیزی برای سهامداران باقی نماند، آن‌ها فقط سرمایه‌شان را از دست می‌دهند، نه بیشتر — دقیقاً همان اصل مسئولیت محدود سهامداران.