در این درس با یکی از «الگوهای خطی» یا «الگوهای کلاسیک نموداری» (Chart Patterns) آشنا می‌شوید — آرایش‌های تکرارشونده‌ای که با اتصالِ خطوطِ روند به سقف‌ها و کف‌های قیمت شکل می‌گیرند و بر خلافِ الگوهای کندل‌استیک (که رفتار یک یا چند کندل را می‌سنجند)، حاصلِ نبردِ عرضه و تقاضا در بازه‌ای طولانی‌تر از زمان‌اند. همین ویژگی باعث می‌شود اعتبار این الگوها معمولاً از الگوهای کندلی بیشتر باشد، چون داده‌ی بیشتری از رفتار بازار را در خود جای داده‌اند.
ساختار الگو
آینه‌ی کانالِ صعودی: دو خطِ موازیِ نزولی که از اتصالِ سقف‌های پیوسته پایین‌تر (خطِ مقاومت/روند) و کف‌های پیوسته پایین‌تر (خطِ حمایتِ موازی) ساخته می‌شوند.
روانشناسی شکل‌گیری
کانالِ نزولی نشان‌دهنده‌ی یک روندِ نزولیِ منظم است؛ فروشندگان به‌طورِ پیوسته کنترلِ بازار را در دست دارند و بازگشت‌های کوتاهِ داخلِ کانال، صرفاً اصلاح‌های طبیعیِ همان روند هستند.
نحوه‌ی معامله
معامله‌گران معمولاً نزدیکِ خطِ بالایی (مقاومت) وارد فروش می‌شوند و نزدیکِ خطِ پایینی (حمایت) بخشی از سود را شناسایی می‌کنند. شکستِ خطِ بالایی به سمتِ بالا، هشدارِ پایانِ احتمالیِ کانال است.
هدف قیمتی و حد ضرر
تا زمانی‌که کانال معتبر است، هدفِ هر موجِ نزولی، برخوردِ بعدی با خطِ پایینی است. حدِ ضرر برایِ معاملاتِ داخلِ کانال، اندکی بالای خطِ بالایی قرار می‌گیرد.
اشتباه رایج
نادیده‌گرفتنِ شکستِ خطِ بالاییِ کانال با حجمِ بالا؛ این اتفاق اغلب نشانه‌ی زودهنگامِ پایانِ روندِ نزولی و آغازِ یک بازگشت است.